/ 
34 DE NATUURLYKE HISTORIE. 
oneindigheden zijn ; het zal genoeg zijn te bewijzen dat ’er geen getal is dat 
daadlijk oneindig of oneindig klein, of kleiner of grooter dan een oneindig 
is enz. 
Het getal is niet anders dan eene verzatncling van eenheden van dezelfde 
foort; de eenheid is geen getal; de eenheid betekent eene eenige zaak in 
het algemeen ; maar het eerde getal a betekent niet alleen twee dingen, 
maar ook twee gelijke dingen, twee dingen van dezelfde foort; het is het- 
zelfde met alle de andere getallen; nu zijn deeze getallen niet anders dan 
verbeeldingen en beftaan niet zonder de dingen, die zij verbeelden; de let- 
ters, die dezelve aanvvijzen, geeven dezelven geen wezenlijk beftaan, zij 
moeten een voorwerp of liever eene verzameling van voorwerpen te verbeel- 
den hebben, zal derzelver beftaan mogclijk zijn; ik verftaa derzelver ver- 
ftandlijk beftaan; want zij kunnen geen wezenlijk beftaan hebben; nu kan 
eene verzameling toii eenheden of voorwerpen nooit anders dan eindig zijn , 
dat is te zeggen, dat men altoos de deelen zal kunnen aanwijzen, waaruit 
zij beftaat, dus kan het getal ook niet oneindig zijn, hoe men het ook 
vergroote. 
IVlaar , zal men zeggen , is de laatfte terra van do natuurlijke reeks i ,2,3,4 
enz. niet oneindig? zijn geene'laatfce termen van andere reekfen nog 
oneindio-er dan dc iaatftc term van de natuurlijke reeks? het fchijnt dat de 
getallcifin het algemeen eindelijk oneindig moeten worden, naardien zij al- 
toos voor vermeerdering vatbaar zijn? Hierop andwoord ik dat die vermeer- 
dering, waarvoor zij vatbaar zijn , baarblijklijk bewijst dat zij niet oneindig 
kunnen wezen ; ik zeg nog düt in die reekfen geen laatfte tenn is, dat zelfs te 
onderftellen dat zij eenen laatften term hebben , zoo veel is als het wezen der 
reeks te vernietigen , die in de opvolging der termen beftaat , welke van an- 
dere termen kunnen gevolgd worden en die termen weder van andere ter- 
men; maar die alle van eenerleien aart zijn met de voorige, dat is, alle ein- 
dig, alle uit eenheden beftaan; wanneer men dus onderftelt dat eene reeks 
cenen laatften term heeft, en dat die laatfte term een oneindig getal is, gaat 
men tegens de omfchrijving van het getal aan en tegens de algemeene wet 
der reekfen. 
De meefte onzer dvvaalingen in de Bovennatuurkunde koomen daarvan- 
daan, dat wij de denkbeelden van berooving wezenlijkheid geeven ; wij ken- 
nen het eindige, wij zien ’er wezenlijke eigenfehappen in, wij berooven het 
van dezelve cn, als wij het na deeze berooving befchouwen, kennen wij het 
niet meer cn dan denken wij dat Wij een nieuw wezen gefchapen hebben, 
terwijl wdj ftegts een deel van dat, hetwelk ons van ouds bekend was, ver- 
nietigd hebben. 
Men moet dan het oneindige, hetzij in het groote, hetzij in het kleine, 
niet befchouwen dan als eene berooving, eene affnijding van het denkbeeld 
van het eindige, van welke wij ons bedienen kunnen als van eene onderftelling, 
die, in enige gevallen, ons onze denkbeelden eenvoudiger kan helpen maaken 
cn derzelveruitkomften , in debeoefening der weetenfehappen ,algeineener moet 
doen worden ; de gcheele konst beftaat dan ftegts daarin , dat men zig van dee- 
