aanhangsel tot de historie van den mensch. 
3 / 
of 
a 
< 1 ’ 
hn V breuken, van welke mon zie bediend 
l eete to: de uitvinding der ucntallige breuken on van welke mef zif noJ 
dagelijks bedient, behooren niet tot dezelfde rekenkundige fchaal of r ^ 
geeven elke eenc nieuwe fchaal; en van daar zijn de moeij^Iijkheden in de 
rekenkonst, de reduft.een rot minder termen , de langzaamheid der nadcrin- 
lekoomen" zo^dTr d" • ‘^i ^an dezelve optefommen 
gekoomen, zoo dat de tientallige breuken onze rekenkundi«-e fchaal een o-- 
mir d5^ eenvormigheid voor de onmiddelijke vergelijkingen, dit is al hec 
mit dat men van dit denkbeeld kondc trekken. » u is m 
be!rlT\ïr* rekenkundige fchaal wel het 
d?e alioYoTT’ heelt men het boven andere getallen de voorkeur gegeeven, 
d e alle ook de wortel van eene rekenkundige fchaal zijn konden? men kan 
g. len dat het maakze van ’s menfehen hand hier toe meer heeft doen beflid- 
tu dan cene wclovcrdagte kennis. De mensch heeft eerst op zijne vingeren 
Pas ho’rPo ccictebehoorcn dan de andere getallen en 
vas het naast onder zijne oogen; men kan dan denken dat dat getal lo mk 
fehien om geene andere reden de voorkeur gekregen heeft • men hee^ 
duar van overiufgd te zijn, üegts den aart der andere fclrlelen na egaiu é" 
die met onze fchaal van tien te vergelijken. ‘‘ccgaan cn 
zijn, zonder talletters te gebruiken , eene goede fcharvivan 
Li^en de verfriuf^^^^ van debuigin- 
fnl a.i d- beweegingen der vingeren en der twee handen, eene 
chaal die gcnocgzaani zoude zijn voor alle de behoeften van het burgerliik 
sgrcSK:asRr4Ss^ 
t df konft^^ “-■toW'S. 'vel- 
ÊS.«;?r;r4‘'S s 
dnt, naardien men tot negen telt, waarnamen wc’krn baarblijkhjk 
de talletter bij de cerlle voegt, en vervolgens de 'uvccd'P u- J 
de, dan de tweede bij de derde enz. men, in plaatfe van tot negen 0 ,^* 
Ion, fleges tot agt zou kunnen optellen cn dan weder op nieuvv beo-innen * 
ol tot zeven, ot tot vier, of zelfs maar tot twee; maar om dezelfde reden 
londt het ook vrij verder dan tien te gaan alvorens men weder begon ge- 
lijk tot eit, tot twaali, tot zestig, tot honderd enz. en dan ziet men khar 
dat, hoe langer de fchaalcn zijn, hoe minder plaats dc rekcnim>-cn bc'han- 
zoo dat in de fchaal van honderd, waarin men honderd vcrfchillende tVilet’ 
feis zou gebruiken , ’cr llcgts cene zou vereischt worden P vm 'i 
menzig van Iwarifver- 
md.jk 8, 4, ae ithaal van cien heeft men ’cr drie nodig, namcliik. 
