AANHANGZEL tot de historie van den MENSCH. 163 
Het cetal der overledene is dan te Parijs grooter dan te Londen van twee 
tot twintig jaaren; vervolgens te Parijs kleiner dan te Londen van twmng 
tot viiftiff mren, ten naailen bij gelijk van vijftig tot zestig jaaren en einde- 
liik v4el erooter te Parijs dan te Londen van zestig jaaren tot het emdvan 
het leven, hetgeen fchijnt te bewijzen dat riien over het a gemeen te Londen 
zoo o^d niet wordt als te Parijs, naardien ’er op 13189 perfoonen ^799 
ziin die te Parijs over de zestig jaaren oud llerven, terwijl ei op datzell- 
de iretal te Londen flegts 1820 boven dien ouderdom fterven . zoo dat de ou- 
derdom een derde meer voordeel fchijnt te hebben te Parijs dan te 
Als men dc bevolking van Londen wil fchatten naar de lafel 
„e van negen jaaren, van 1749 tot 1757, ^ 
overledene 21870, dat, met 35 veimemgvuldigd, 7 545 S , ’ ' 1 
Londen, volgens die rekening, 107450 menfehen , welke ik 
Parijs; makr die regel van 35 leevende voor eenen ovei ’ Frank- 
voor goed houde voor Parijs , en nog juifter VOOr Pt®V”V -r-rv C 
rijk , ZOU wel voor Engeland niet deugen kunnen. De ^ ^ J 
rekent, in zijne ilaatkundige rekenkunde, flegts dertig ^^ve ji. 
doode, hetgeen flegts 656100 leevende te Londen zou ge v , b 
loof dat die fchrijver, die anders zeer oordeelkundig is, zig m dit opzigt be- 
drie-Tf welk verfchil ’er ook zij tnsfehen den invloed der lugtftrecken van 
Parijs en Londen, kan het egter geen zevende verfchil in de fterfte maa- 
ken; het koomt mij flegts voor dat het indedaad, naardien men te Lon- 
den zoo oud niet wordt als te 'Parijs, beter is het getal der leevende , met be- 
trekking tot de doode, op 31 te rekenen cn , als men dan 31 voor dat wezen^ 
lijk getal rekent, zal men bevinden dat Londen 677970 menfehen be^^t, 
terwijl in Parijs flegts 658000 menfehen zijn. Dus zal Londen omtrent een 
drie in derdglte mfer bevolkt zijn dan Parijs , naardien het getal der mwoo- 
neren van Londen dar der bewooneren van Parijs flegts 19970 menfehen op 
het getal der leevende tegens het getal der dooden 
te Londen doit Hellen , is dat alle fchrijvers, die waanieemingen omtrent de 
flerfte verzameld hebben, overeenftemraen dat er m Engeland, op het 
land een op een cn dertig rterfc, en te Londen een op dertig, en ik denk 
dat die twee bepaalingen een weinig te zwak zijn; men zal in het vervolg 
zien dat, als men 31 voor Londen en 33 voor het land in Engeland ftelt, 
S^"van”S^ is reeds oud en de Engelfchen heb- 
1 .n het So zeer geacht, dat ’cr vier uitgaven van verfchenen zijn, van 
de laatfte in 1755 uitkwam. Zijne eertte Tafels van de flerfte begm- 
mer her'iaar i66ó en eindigen met 1682; maar als men flegts van 1667 
wt'iöSa rekent, omdat ’er eene foort van pest te Londen regeerde, die het 
getal L dooden dricmaalen vermeerderde, vindt men voor die zestien jaa- 
(«) EJfays in Pdlüical Arithmetkh Ltni. I7S5* 
X » 
