AANHANGZEL TOT DE HISTORIE VAN DEN MENSCH. 175 
korten tijd haare gewoone afmeetingen , tot dat het aanwezen cener nieuwe 
vrugt haar een nieuw leven geeft. 
Het leven van het ei, integendeel geheel onafhanglijk van dat der vrugt 
zijnde, is niet tusfchenpoozende , maar voortduurende van het eerfte tijd- 
ftip dat het begint te groeijcnaan de tros, waaraan het vast is tot den oogcn- 
blik van deszelfs uitwerping; en als de vrugt ^ door de warmte der broeding 
opgewekt, zig begint te ontwikkelen, is het ei, dat geen groeijend leven 
meer heeft, van dien tijd af aan niet meer dan een lijdend wezen, dat de 
vrugt het voedzel moet geeven, ’t welk zij nodig heeft tot haare groeijing 
en geheele ontwikkeling; de vrugt verandert her grootfte gedeelte der ver- 
fchillende vogten van het ei, haare waare baarmoeder, die van de andere 
alleen daarin verfchilt dat zij van het lighaam der moeder is afgefcheiden , 
in haare eigen zelfllandigheid; en als d(? vrugt in die baarmoeder genoeg 
gegroeid is en kragts genoeg verkregen heeft om haare fchaal te breeken , 
neemt zij het overige der zclmandigheden,. die ’er in waren, met zig. 
Dit werktuiglijke van de voortteeling der eierlcggende, fchoon in fchijn 
meer zaamengefleld dan dat der voortteeling der leevendbaarende , is nog- 
tans her gemaklijkfte voor de Natuur, naardien het de gewoonfte en gemeen- 
fte is; want als men het getal der leevendbaarende foorten met dat der eier- 
leggende foorten vergelijkt,, zal, men bevinden dat de viervoetige dieren en 
de walvischaartige dieren, die alleen leevendbaarende zijn, niet het honderd- 
11e deel van het getal der vogelen , visfehen en infekten , die alle eierleg* 
gende zijn,, uitmaaken; en naardien die voortteeling door eieren zig altijd 
algemeenst en meest vertoond heeft , is het ook niet re verwonderen dat men 
die der leevendbaarende tot die voortteeling door eieren heeft willen bren- 
gen, zoo lang men den waaren aart van het ei niet gekend heeft en nog niet 
wist of het wijfjen, even als het mannetjen, een zaadvogt hadde : men zag 
dan de zaadtrallcu «Jcr wijfjena vnor oicn,0acen aan, de WaCCr- blaasjcns Vail 
die zaadballen voor eieren en men dwaalde des te meer van de waarheid af 
hoe meer men de voorgenoemde analogieën overeenbragt , op het valsch be- 
ginzcl gegrond, omnia cx ovo, dat alle voortteeling uit een ei kwam. 
