AANHANGZEL tot de historie van den MENSCH. 177 
■zaaraheid verliezen. Deeze kleine lighaaratjens zullen, als men wil, foor- 
ien van werktuigen zijn , die in beweeging kooincn zoo dra zij in eene 
vloeiilof gedompeld worden. Het zijn Toorten van netten of draaden, die 
zip- fomtijds openen gelijk de draaden van het zaadvogc der dieren, en bewee- 
gende bollctjens vóórtbrengen; men zou dan kunnen geloovcn dat zij van 
-dcnzclfden aart zijn en dat z"ij flegts vaster en lle/Jger zijn dan die draadjens 
. Van het zaadvogt. 
Zie daar wat ik omtrent de ontbinding van het gefpoord koren II. Deel 
hladz. 163 en volg. gezegd heb. Dit koonit uij voor zeer juist en zelfs 
vrij omftandig opgegeeven te zijn ; ik ontvang ondercusfehen ecuen brief van 
den Heer Abt Loc AIagnanima, gedagtekend te Livorno den 30 Mey 
* 7 ? 5 - waarin hij mij als 'eene groote en nieuwe ontdekking van den Heer 
Abt Font A NA opgeeft hetgeen men zoo even gelcezen heeft en dat ik 
over meer dan dertig jaaren heb gemeen gemaakt. Zie hier de woorden van 
den brief zelve: II Sig. Abate Fontana, Fi/ico til S. A. R. a fattoflam- 
pare., poche Jèttimane Jbno, una Icttera nella quale egli publica due Jco~ 
perte che debhon fojprendera chianque. La prima verfa^ intorno a quella 
ma! alt ia del grano che i Francefe chiamano ergot, e noi gram cornuto .... 
Ha irovato colla prima fcopetia., tl Sig. Fontana, che ft afcondono in 
quella malattia del gram alcune anguillette ., o ferpenteUi.) i quali morti 
che feno., pojfon tornare a vlvere mille e mille volte., e non con altro mezzo 
che con una l'empliee goccia d’acqua ; fi dira che non eran fojfe morti quan- 
do ft e pretejo che tornino in vita. Qiiefto f e penfato dall' obfervatore fles- 
Jb , e per accertarfi che eran morti di'fatto, colla punta di un ago ei git ha 
ientati, e gli ha veduti andarfene in cenere. De Hecren Ma gn anima 
en Fontana moeten niet geleczen hebben hetgeen ik over dat onderwerp 
gefchrevon heb, oRzij moeten zig dat klein feit niet herinnerd hebben, wijl 
zij die ontdekking als nieuw bpgeëven ; IK ncö dan alle recht om het weder- 
tevordcren en ik zal ’cr nu nog enige aanmerkingen bijvoegen. 
Alen werkt aan de vorderingen der weetenlchappen als men degeenen, 
welke dezelve beoefenen, tijdfpaart; ik meen deezen waarnecraeren dan te 
n'iOcti- n zeg ren dat het niet genoeg is een goed microscoop te hebben om 
waarncemingen cc doen , die den nnam van ontdekkingen verdienen. INu het 
wei bekcnd'\ dat alle bewerktuigde zeltftandigheid eene oneindige menigte 
Iccvende orranifchc kloinpjens bevat en na haare ontbinding nog dezelfde 
loevende deelrjcns vertoont, nu men weet dat die organifche kloinpjens gec- 
! c waare dierrens zijn en dat ’cr in dat gcllagt van microscopifche wezens 
zoo vcelc verfcheidenheid en ineenfmclting is als de Natuur in alle haare an- 
dere voorthrengzclen heeft gebragc, zijn de ontdekkingen, welke men met 
het vergrootglas kan doen, zeer bepaald, w^ant men ziet met het oog \’an 
den geest cn zonder vergrootglas het wezenlijk bcltaan van alle die, kleins 
Wezens, met welke het onnodig is zig afzonderlijk bezig te houden; alle 
hebben zij eene gcmcene oorfprong, die zoo oud is als de Natuur, zij maa- 
ken ’cr het leven van uit cn gaan van vormen in vormen over om haar in flani 
te houden. Deeze organifche klompjcns, die altijd werkzaam zijn, die al- 
XFIII. Deel. Z 
