AANBAN GZEL TOT DE HISTORIE VAN DEN MENSCH. 185 
lijk tot de leer van Hippocrates, die, om de overmaat van het tempera- 
ment te verbeteren , het aanhoudend gebruik van een voedzel , ftrijdig met des- 
zelfs gefteldheid , aanbeveelt. 
Het lighaam van eenen mensch , die gewoonlijk van enig mengzeleet, neemt 
dan ongevoelig de eigenlchappen van dat mengzel aan , en \ van dezelfde begin- 
zelen doordrongen , wordt het vatbaar voor hetzelfde bederf en voor alle de 
veranderingen, waaraan datraengzel onderworpen is. Ruedi, eenen molenaar, 
kort na zijnen dood, geopend hebbende , vondt de maag, den kronkeldarm , den 
blinden darm en alle de ingewanden vervuld met eene ontzagcbelijke menigte zeer 
kleine wormpjens , die eenen ronden kop en eenen puntigen ftaerc hadden, vol- 
maakt gelijkende naar die, welke men in geweckt meel en koren- liahnen ge- 
waar wordt; dus kan men zeggen van iemand, die .onmaatig wijn drinkt, dat de 
voedende deeltjens , die de bewerktuigde klomp van zijn lighaan maaken , van 
eenen wijnaclitigen aart zijn , dat hij zig langzaamerhand gelijkaaitig met dezelve 
maakt en zig in dezelve verandert enimat niets belet dat zij, als zij zig ont- 
binden, dezelfde vcrfehijnzelen vóórtbrengen, welke in den wijn -droesfem 
ontdaan. 
Men beeft reden om te gisfen dat, na het lijk in den graf- kelder bijgezet 
was, de hoeveelheid ihfekten, welke het voortgebraat heeft, verminderd is, 
omdat die, welke van_ buiten aan de reeten van den rteen zaten, de organifchc 
deeltjens infliirpten , die in dampen nitwaasfemden , waarop zij aasden , naar- 
dien zij Itierven zoodra zij daarvan geipeend wierden. Zoo het lijk in den kuil 
begraaven gebleven ware , daar het geene- uitvloeizelen of verlies geleden hadt , 
zouden die uitvloeijiiigen , welke door de openingen weggevlogen zijn, en die , 
welke voor het onderhoud en tot het leven der gevlugte diertjens , d'ie zig daar 
ophielden , opgeflurpt zijn , tot de voortbrenging van een grooter getal ge- 
diend hebben. 
\Vant het is baarblijklijk dat , als eene bewerktuigde zclfflandigbeid uit elkan- 
deren valt, en de deelen , waaruit zij beltondt, Icheiden en los fchijnen te ge- 
raaken op hoedanige wijze derzelver bederving ook toegaa, zij, aan hunne 
natmirlijke werking overgêlaaten , genoodzaakt zijn diertjens voorttebrengen , 
die bun bijzonder xtgen xiaoüe f-ii-en worUen door eenc rceks naauwkeuri- 
ge waarneemingen bevestigd. Het is zeeker dat gemeenlijk de ligbaamen det 
kruiden - en vrugten - eetènde dieren , welker inllinct hen datvoadzel doet verkie- 
zen, en hunne eetlust regelt, na hunnen dood, van dezelfde infecten bedekt 
worden, welke men op de verrotte planten en vrugten, waarmede zij zig voe- 
den , ziet vliegen. Hetgeen des te meer waerdig is om nagefpeurd en des te ge- 
maklijkcr om opgemerkt te worden , omdat een groot getal hunner flegts van 
eene enkele plant, of van vrugten van eene zelfde foort leeft. Bekwaame Na- 
tuurkundigen hebben zig van deezen weg van analogie bediend om de kragten 
der planten te ontdekken en Fabi us Column A heeft gemeend allen die geenen 
dezelfde eigenfehappen en denzdfdcn aart te moeten toefchrijven , die dezelfde 
foort van infecten tot verblijfplaats en vocdzcl dienen en hij heeft die ook in de- 
zelfde klafle gerangfehikt. 
Vader Bonanni. die de tceling van zelve verdedigt, houdt flaande dat elke 
bijzondere bloem, elke verfchil jende Ilof door de verrotting altijd en noodwen- 
dig eene zekere foort van wormen voortbrengt ; indedaad , alle bewerktuigde 
ligbaamen , die niet vervallen , die door geen middel ontaarten en die altijd op 
eene regelmaatige en eenvormige wijze lecven , hebben eene wijze van beltaan , 
die bun bijzonder eigen is en onveranderlijke eigenfehappen , die ben kenmer- 
ken. De voedende deeltjens, die zij te alle tijden uit eene zelfde bron patten, 
behouden eene gelijkheid aan elkanrieren, eene gezondheid , eene overeenkomst , 
eene gedaante en afmeetingen , die hun ganeen zijn ; volmaakt gelijk aan die , zijnde 
XF/IL Deel. A a 
