AANHANGZEL TOT DE HISTORIE VAN DEN MENSCH. 187 
fchikkinff om verzwakt derzelvcr zaamenweefzel , verftompt derzelver werk- 
ynnmheid do’odt derzelver heilzaame gelteldheid en verfijnt de vreemdaartige 
en verineknde beginzelen, met welke zij befraet zip , , 
Men beerüpt daaruit hoe gevaarlijk het is van het vleesch van dieren te eeten, 
die van ziekten geftorven zijn ; een klein gedeelte van eene bedorven en belrnet- 
liike zelfllaudigheid doordringt, bederft de gcheele levens - masfa van ons lig- 
him en doet clie ontaarten, Hoort derzelvcr werktuiglijke en derzelver gewaar- 
wordingen en verandert derzelver aamvezen , evenredigheden eii betrekkingen. 
dT vcrlchillende veranderingen , welke zij dikwert ondergaat , vertoonen 
zi» duidliik geduurende het leven; zijn zoo vecle looiten van wormen , die iii 
onze ingewanden voortgebragt worden en de luisziekte geene oyertuigende be- 
wiizen van die menigvuldige veranderingen en ontaartingen . Belchoiuven wij 111 
de befmetliike ziekten niet de tvormen , die met de uitwerpzelcn naar buiten ge- 
dreven worden, als een wezenlijk verfchijnzel , dat den hoogen graad van be- 
derf aanduidt, waartoe de zaanienllellende , zelfftandige en geestrijke deeujens 
der vogten geraakt zijn? en wat zijn die decltjens anders dan de organilche 
klompjcns , welke verfchillend gewijzigd , vermaagdfehapt en door de toeknij- 
pende kragt der vaten gedreven in eene voerltof zwemmen, die hen met aea 
llroom van den omloop inedelleepcn ? . 
Decze kwaadaartige bederfftotren , welke onze vogten , of de zaamenftcllende 
en vvezenlijke deeltjens die dezelve uitmaaken , aannceineii , kleeven dezelveit 
zoo fterk aan en hechten zig zoo fterk in dezelve, dat zij blijven aanhouden en 
tot na den dood blijven bertaan. Het fchijnt dat het leven flegts eene wijze van 
bellaan van het lighaam zij : deszelfs ontbinding fchijnt flegts eene verandering 
van ftaat of een vervolg en aanhouding derzelfde omwentelingen en ontftellin- 
vèn welke het geleden heeft en die hebben begonnen te werken geduurende de 
ziekte , die na den dood geëindigd en volbragt worden. Deeze wijzigingen van 
zelve van de organifebe klompjens en die voortbrenging van wormen vertoonen 
zio-meeflentijds eerst dan; zelden, cn flegts in de hevige en allerfenijnigfte ziek- 
ten tvaarin hunne ontaarting fpoediger voortgaat, ontwikkelen zij zig in ons 
fpoediger. Onze grootfle ellenden zijn dan in het verfchriklijk graf verborgen 
en onze grootfle kwaaien overvallen ons niet, worden niet bewerkttelligd en 
koomen niet tot haaren hoogflen top dan wanneer wij die niet meer 
Ik hek oulTiTig» oon lijk ^cezieu dat kort, na den dood met kleine witte wor- 
men bedekt wierdt, gelijk in de boven arïngeliaalcle wanrneeming aangemerkt is. 
Ik heb o-eievenheid gehad in verfcheiden omftandigheden optemerken dat de 
kleur , de gelaantc , liet maakzel dier diertjens verfchilleii volgens de fterkte en 
*^^I3us^he^rvmrnfe'n^ de bewerktuigde zelfftaiidighedcn en hebben verfchillende 
«niVen van beflaan en dus worden die oneindige menigten infekten , in het bin- 
ne iile der aarde en op de befmetftc en dmfterfle plaatfen opeengepakt, opgeroe- 
nen worden geboren , en gaan voort te aazen op de overbliifzelcn en gefcbei- 
de^dSn der raenfcheii. De waereUl leeft van zigzelve en alle wezens geeven , 
Js zii flenen, de natuur flegts de organifebe en voedende deeltjens terug, wel- 
ke S lun geleend heeft om te beflaan; terwijl onze ziel uit het midden des 
verderft n den fchoot van God vliegt, draagt ons lighaam nog na onzen dood 
h^t iiidrukzel en de blijken van zijne ondeugden cn bederf en , om te eindigen 
ner iiiui ^ „•Uebpoeerte met den godsdienst overeentebrengen , wij kumicii 
leggS S M de ’Sévè* 0..tdcUk!ngen der Na.m,rku..dc f alics ons toont 
hoe nietig wij zijn. 
Ik kan niet anders dan deeze redeneeringen van den Heer Moublet, 
vol oordeel cn fchranderheid , goedkeuren; hij heeft de voornaamfle punte 
Aa 2 
