AANHANGZEL TOT DE HISTORIE VAN DEN MENSCH. 189 
dan op alle andere wijzen worden voortgebragc. Men zal dan ook verzee- 
kerd worden dat deeze wijze van voorcceelen niet alleen de menigvuldigftc 
en gcmeenfte, maar ook de oudfte is, dat is, de eerfte en algcmeenfte ; want 
ondcrltellen wij voor eenen oogenbJik dat het het Opperwezen behaagde het 
„ braakt, welke ik mij herinnerde in het werk van den Heer And ey gelezen te heb- 
„ ben , deedt mij de zaak als mogelijk befchouwen 
,, Ik nam de rups mede naar huis in een houten doosjen, dat ik van binnen met doek 
„ belegde en dat ik op verfchillcnde plaatfen met gaaijens doorboorde; ik legde in het 
„ doosjen bladeren van verfchillcnde moes -groenten , van welke ik gaave uitkoos. om te 
„ kunnen zien van welke zij eeten zoude; ik keek ’er dien dag verfcheiden maaien naar ; 
„ ziende dat geene derzelve naar haaien fmaak was, legde ik bladeren van boomen en 
„ heefters in de plaats, welke dat infekt egter niet beter ontvong. Ik nam ’er alle deeze 
I, bladeren ongefchonden weder uit en ik vond het diertjen telkens in het dekzel van 
„ het doosjen zitten , als óm de groenten te ontwijken, welke ik het had aangeboden. 
,, Den regenden ’s avonds ten zes uuren hadt mijne rups nog niet gegeeten zedert elf 
,, uuren v'an den avond te vooren , wanneer zij uit de maag gekoomen was; ik beproefde 
,, toen haar hetzelfde voedzel tegceven, rvaarmede wij ons vosden; ik begon iliet haar 
„ geroost brood met wijn, water en fuiker te geeven, gelijk dat, om hetwelk men haar 
„ hadt gehecht gevonden ; zij liep weg zoo fnel zij kon: toen gaf ik haar droog brood, 
„ verfchillcnde foorten van melk- fpijzen , verfcheidenerlei raauw vleesch, verfcheiden 
,, vrugten, zij liep ’er over heen zonder ’er ztg mede te moeijen en zonder ’er aanteraa- 
„ ken. Bij gekookt osfen- en kalfs- vleest, wat warm, bieef zij zig ophouden, maar 
,, zonder ’er van te eeten. Ziende dat mijne poogingen te vergeefsch waren,, dagt ilc 
„ dat, zoo 'het infekt in de maag opgevoed was, de fpijzen niet in dat ingewand kwamen 
„ of zij waren eerst door kaauwing toebereid en dat zij bijgevolg, door het fpeekzel door- 
„ drongen, van eenen anderen fmaak waren , dat ik haar dus gekaauwde fpijs moest aan- 
,, bieden, die meer overeenkomftig zou zijn met haar gewoon voedzel;- na verfcheiden 
„ diergelijke proefneemingen , zonder goeden uitflag gedaan en lierhaald, kaatiwde ilc' 
„ osfen - vleesch en bood haar dat aan, het infekt kwam ’er aan , hieldt het met zijne voor- 
,, ftC pOOten V'ïïHr en- tk J,«4 varfcheidan anileca hCC VCtinaak van het IWCS 
„ minuuten lang te zien eeten , waarna het dat voedzel verliet en weer aan het loopen 
,, gong. Ik gaf het weder nieuw en herhaalde zulks verfcheiden maaien zonder vrugt. Ik' 
„ kaauv/de kalfs-vieesch; het uitgehongerd infekt gaf mij naauwiijks^den tijd van het het- 
„ zelve aantebieden, het liep naar dat voedzel, bleef ’er bij zitten 'en hieldt niet op van 
„ eeten geduurende een half uur. Het was omtrent agt uuren des avonds ; en deeze proef 
gefchiedde in tegenswoordigheid van agt of tien perfooneo in het huis van de zieke, 
’’ in welk ik het weder gebragt had. Het is dienftig alhier te zeggen dat wit vlee.'ch een 
«^edeelte uitmaaktc van de eetregel, welke ik die Juffer had voorgefch reven en Jat het 
’’ haar gewoon voedzel was; ook was gekaauwd hocndervlcesch insgelijks van den fmaak 
„ van mijne rups. 
„ Op deeze wijze heb ik haar gevoed van den agtften Juni] tot den zevenentwintigften, - 
„ wanneer zij bij toeval om hef leven kwam, laatende iemand haar, tot mijnen grooten'^ 
„ fpijt, op den grond vallen; ik was zeer nieuwsgierig te weeten of deeze rups eene 
,, verander’ng zoude ondergaan hebben en hoe: ondanks mijne zorg en oppasfing om- 
„ baar naar haaien fmaak te voeden, was zij, verre van geduurende de negentien dagen , 
,, die ik dezelve- gevoed heb, aanteneemen, twee lijnen in lengte en eene halve lijn in ' 
„ dikte afgenoomen; ik bewaar ba, ar thans in wijng^st. 
,. 'Van den zeventienden' Junij tot den tweeëntwintigften was zij traag, kwijnende, be^ 
,, was niet dan door haar met rniinen adem te verwannen dat ik haar deed beweegerv: zijl 
5 , deedt niet meer dan twee of drie kleuie maaien op eenen dag, fdioon ik haar meermaa-v 
Aas 
