ipo DE NATUURLYKE HISTORIE. 
leven van alJe thans leevende fchepzelen wegteneemeii, dat alle op hetzelfde 
tiidftip gedood wierden, dan zouden de organifche klompjens egter nog 
deezen dgemeenen dood overleeven ; naardien het getal dier klomp)ens al- 
tiid even groot en derzelver onverniclbaar wezen zoo altijdduurende * 
dat van de doode ftof, welke door niets zou vernietigd zijn, zou de INa- 
tuur altijd dezelfde hoeveelheid leven bezitten en men zou weldra nieuwe 
lootten zien verfehijnen , die de oude vervangen zouden; want de leevende 
organifche klompjens, alle in vrijheid zijnde en door gccnen beilaanden vorm 
opgepompt noch opgcflurpt wordende, zouden zij de onbewerktuigde ftof 
in het groot kunnen bewerken , eerst eeue oneindige’ menigte bewerktuigde 
Icn voedzel aanbood; deeze zwakheid decdt mij hoopen haar te z.ien vervellen, maar te 
” vergeefsch; den tweeënnvintigftcn kwamen haare kragteii en eetlust weder, zonder d»c 
” zij van vel veranderd was. . , , 
Meer dan twee honderd perfoonen van alle rangen zijn bij haare maaltijden tcgens- 
woordig geweest, welke zij tien of twaalf maaien op eiken dag hieldt, mits men haar 
’’ fpijzenLarhaaren fraaak gaf, en verscA gekaauwd ; want 200 dia zij eens een ftuk ver- 
iLtenhadt, raakte zij het niet weer aan. Zoo lang zij geleefd heeft, heb ik ahe dagen 
verfchillende foorten van bladeren in haar doosjen gelegd, zonder dat zi] aan een der- 
” zelve geraakt heeft ... en het is onbetwistbaar waar dat dit infekt zig enkel met vleesch 
cevood heeft van den negenden tot den zeven en twintigften Junij. 
Ik geloof niet dat de Natuurkundigen tot heden toe hebben waargenoomen dat de ge. 
■ woone rupfen van vleesch leevcn; ik hob rupfen van allerleie foorten gezogt en doen 
*1 zoeken, ik heb haar verfcheiden dagen doen vasten en ik heb geeiie gevonden, le 
„ fmaak hadt in raauw , gekookt of gekaauwd vleesch ..... 
Onze rups heeft dan iets zonderlings en dat verdiende waargenoomen te woraeu , ai 
was het flegts haar fmaak in vleesch, en nog moest het versch gekaauwd zijn, eene an- 
” dpre zonderlingheid .... in de maag leevende was zij aan eene groote graad van w.arm- 
” tHewoon en ik twijfel niet of de graad van mindere warmte der lugt , waarin zij zig 
*’ bevondt, toen zij uitgeworpen wierdt, was de oorzaak van die verftij ving, waarin 
ik haar ’s morgens vond en die mij deedt denken dat zij dood ware; ik wekte haar uit 
” dien ftaat door haar met mijnen adem te verwarmen, een middel, van hetwelk ik mij al- 
” t id bediend heb, als zij mij voorkwam minder kragt te hebben : misfchien was ook ge- 
” brek aan warmte de oorzaak dat zij niet vervelde ea dat zij merldijk is afgevallen, ge- 
” duurende den tijd , dien ik haar bewaard heb .... , 
” Deoze rups was bruinachtig met zwaïte overlangfche banden, zij hadt zestien poo- 
ien en liep als andere rupfen; zij hadt kleiner hairborfteltjens, voornamelijk op de rm- 
sen van haar lijf Idaar kop was zwart, blinkende, fchildaehcig , door eene 
eroefintwec gelijke deelen gedeeld, hetgeen die twee deelen voor de twee oogen zou 
Lnnen doen aanzien. Die kop was aan den eerften ring gehecht; als die rups ztg uit- 
rekte zag men tusfehen den kop en den eerften ring eene vliesachtige tusfcbcnwijdte 
van eene vuil- witte kleur, welke ik zou raeenen den hals te zijn, als ik niet tusfehen 
de andere ringen ook die tusfehenwijdte had waargenoomen, die vooral merklijk is tus- 
fehen den eerden en den tweeden en het minder wordt, naar evenredigheid van de ver* 
Voor aan den kop ziet men eene driehoekige witachtige ruimte, onder aan welke een 
zwart en fchildachtig deel is, gelijk dat hetwelk de twee lavende hoeken vormt; men 
” zou deeze voor eene foort van fmoel aan kunnen zien.. . . Te Mans den <S Julij 1761. 
” Dit verhaal is verzeld van een cettificaat, getekend door de zieke , haaren geneökheer 
sn vier andere getuigen. 
