AANMANGZEL tot de niSTOIlIE VAN DEN MENSCH. 155 
Deeze vijf zoons en het meisjen dat in het leven gebleven is waren alle 
'welgemaakt, van een fraai voorkoomen gelijk de vader en moeder , en, ge- 
lijk zij, met veel verlland begaafd, uitgezonderd het negende kind, een 
zoon, bij den doop Augustiniis Paulus genoemd, het laatfte kind, dat de 
moeder gekregen heeft ^ dat, zonder volllrekt mismaakt te zijn, klein is, 
met dikke beenen , een groot hoofd en minder verftahd dan de andere. 
Hij kwam den tienden Julij 1735 ter wacreld met tanden en hair, na eenc 
zwangerheid van dertien maanden, die vervuld was met verfcheiden wonder- 
lijke toevallen, die de moeder zeer lastig vielen. 
Zij hadt eene aanmerklijke bloedllorting gehad in de maand Julij 1734 en 
te zelfden tijd ook de geelzugt, die wederom verdween door eene aderlaa- 
ting, welke men meende haar te moeten doen en na welke de zwangerheid 
geheelenal fcheen verdwenen te zijn. 
In de maand September deedt zig de beweeging van het kind geduurende 
vijf dagen gevoelen, en, toen deeze eensklaps ophielde, begon de moeder 
weldra merklijk en zigtbaarlijk in dezelfde maand dik te worden en, in plaats 
van beweeging van het kind, gevoelde zij een balletjen van de grootte van 
een ei , dat van de eene zijde naar de andere verplaatst wierdt en door zeer 
gevoelige beweegingen dan laag dan hoog was. 
De moeder kreeg den tienden Oftober den arbeid; men hicldt haar die 
geheele maand leggende om haar de vijfde maand haarer zwangerheid te doen 
bereiken, naardien men dagt dat zij haare vrugt niet langer draagen zoude, 
om de groote uitzetting, die men in de lijfmoeder befpeurde. De bal, van 
welken ik gefprooken heb, wierdt langzaamerhand grooter met dezelfde 
veranderingen tot den tweeden Februarij 1735; maar omtrent het eind van 
die maand, of daar omtrent, wanneer een der draagftoeldraagers van de moe- 
der Cdie toen in eene flad van de provintie woonde^ uitgleedt en den draag- 
lloel liet vallen, maakte ae viugi ..irre of -ricr ««ren lang zeer itcrke bewee- 
gingen door den Ichrik, welke de moeder bevangen hadt; vervolgens kwam 
zij wederom in dcnzelfden toeftand als te vooren. 
In den nagt na den tweeden Februarij hadt dc moeder vijf uuren lang in 
arbeid geweest, zij was in de negende maand haarer zwangerheid en de 
A^roedmeefler, gelijk ook de Vroedvrouw, hadden verzeekerd dat de ver- 
lo^fmg den volgenden nagt koomen zou; zij is ondertusfehen nog weggeble 
ven tot in lulif , ondanks de nabijzijnde omftandigheden van de bevalling, 
in welke zig dé moeder zedert den voornoeraden tweeden F cbruarij , en wel 
zeer dikwijls^ bevondt. 
Zedert dat tijdftip is de vrugt altijd in beweeging geweest en wel geduu- 
rende de twee laadle maanden zoo hevig, dat het fomdjds fcheen dat zij de 
moeder fcheuren zoude . welke zij zeer hevige fmerten veroorzaakte. 
In de maand Julij was zij zes en dertig uuren in arbeid; de weeen waren 
in het begin draaglijk en de arbeid gong langzaam voort, uitgezonderd in dc 
twee laatfie uuren. op het einde van welke de begeerte, welke zij hadt oni 
van haar lastig pak ontflaagen te zijn, en van de belemmerende ligging» 
waarin men genoodzaakt was haar te plaatfen , uit hooide van den navel- 
Bb 2 
