-314 
DE NATUUR L Y K E HISTORIE. 
-rum ftiisfe auctor efl M-. Farro (S? ipft vidimus in loculh asfervatos. P L IN. 
Lil). Vil. Cap- i6. , 
In elke orde van voortbrengzelen vertoont de Natuur ons dezelfde over- 
ecnkoniften in meer en min ; de Dwergen moeten met den gewoonen mensch 
dezelfde evenredigheden in de vermindering als de Reuzen in vermeerdering 
hebben. Een mcnsch van vier voeten en een halven hoogte moet niet ineei 
dan negentig of vijfennegentig ponden weegen. Een mensch van vier voeten 
vijf en zestig of op zijn hoogst zeventig ponden ; een dwerg van dnc en eeneii 
halven "voeten vijf en veertig ponden; een van drie voeten agt en twintig 
of dertig ponden, als zij wel geëvenredigd van lijf en leden zijn, dat even zoo 
zeldzaam in het klein als in het groot is; want het gebeurt bijna altijd dat de 
Reuzen te dun en Dwergen te dik zijn ; vooral hebben zij het hoofd veel te 
{ dik, de dijen en beenen te kort, daar de Reuzen gemeenlijk een klein hoofd 
en te lange dijen en beenen hebben. De Reus, die in Pruisfen ontleed is, 
hadt een." wervelbeen meer dan andere menfehen en daar is enige waarfchijn- 
liikheid dat bij de Reuzen, die welgemaakt zijn, het getal der wervelbeen- 
deren grooter is dan bij andere menfehen. _ Het ware te wenfehen dat men 
dezelfde nafpeuringen omtrent de Dwergen in het werk Helde, die nirsfchieii 
enige wervelbeenderen minder zullen hebben. 
Als men vijf voeten voor de gewoone maat van de menfehen neemt, zeven 
voeten voor die der Reuzen en drievoeten voor die der Dwergen, zal men 
nog grooter Reuzen en nog kleiner Dwergen vinden. Ik heb zelf Reuzen 
van zeven voeten en eenen halven, en van zeven voeten cn agt duimen ge- 
zien ; ik heb Dwergen gezien , die flegts agt en twintig en dertig- duimen 
hoog waren; het fchijnt dan dat men de grenzen der tpgenswoordige Natuur 
voor^de erootte van het raenschlijk lighaam bepaalcn moet van twee voeten 
en eenen^halven tot agt voeten hoogte ; en fchoon die tuafcheiiruirate zt^r 
aanmerklijk is en het verfchii zeer groot fchijnt, is zij egter nog grooter bij 
enige foorten van dieren , gelijk bij de honden ; een eerstgeboren kind js 
grooter met opzigt tot eenen Reus dan een volwasfen Maltecsch hondjen in 
vergelijking van eenen lerfchen of Albanifchen hond. 
IV. Voedzd van den Mensch in yerfckillende lugtflrceken. 
In Europa en in de raeefte gemaatigdc lugtftrecken van de Oude en Nieu- 
we Waereld, zijn brood, vJeesch, melk, deren, moesgroenten envrugten 
de gewoone fpijzen van den mensch ; en w'ijn, appeldrank en bier zijn drank, 
want enkel water zou voor menfehen , die werken, niet genoeg zijn om hun- 
ne kragten te onderhouden. 
In warmer lugeftreeken dient de fagoc, die het merg cens booms is voor 
brood en de vrugten van den palmboom vervullen het gebrek van alle andere 
vrugten; ook eet men veele dadels in Egijpte, Mauritanië en in Perlie, en 
de fagoc is van een algemeen gebruik in Zuidlijk Indie , op Sumatra , op 
IMalakka enz. De vijgen zijn de gemeende fpijs in Griekenland, in Morea en 
