AANHANGZEL TOT DE HISTORIE VAN DEN MENSCH. 219 
?,cn en eenen fnijdtand; maar de andere waren zoo afgefleten, dat. zij naauwlijks 
buiten het tandvleesch uitilaken; zij kon niet meer regt op (taan, maar zij fpoa 
en deedt ander werk en hetgeen nog vreemder is , alhoewel gekromd en zittende, 
deedt zij nog het werk van vroedvrouw en wel met vrij groote kragt. Zij heeft 
vijf kinderen gehad; zij denkt dat zij klein -kinderen van haare klein -kinderen 
heeft. Zij heeft enige geweldige ziekten gehad en in haare jeugd hefft men haar 
alle jaaren geregeld adergelaaten. Verfcheiden Negers, van welke fommige over 
de hónderd jaaren oud waren, hielden haar voor zeer oud en eene Negerin, 
Manuela genaamd, die honderd en twintig jaaren oud was, en die haar geheugen 
noghadt, getuigde dat de oude Louife al eene oude vrouw was , toen zij eerst 
begon haare reden te gebruiken en de oude Louife zegt, als zij van deeze fpreekt, 
dat het een kind is dat in haare armen is opgevoed. Deeze verwonderlijke ver- 
telling wierdt bevestigd door geloofwaerdige getiiigenisfen , in een land genoo- 
men, daar de honderd jaarigc raenfchen niet zeer zeldzaam zijn. Ibid. 
Men heeft gewag gemaakt van eenen man, die, naar uitwijzen van zijn graf- 
fchrift, twee eeuwen moet geleefd hebben; het luidde dus: 
gist qui dc chenu, öf trés vieux édenti^ 
JleKouveUa fes dents , fon poil & fa fanté ; 
Et puis ayant vecu deux Jiècles fans fouci ^ 
Eendit fon ame ^ Dieu : fon corps repofe ici. ‘ 
d. i. „ Hier ligt een man, die grijs, ftok-oud en tandeloos zijnde, zijne tan- 
„ den, zijn hair en zijne gezondheid vernieuwde; en die, na twee eeuwen zon- 
der kommer geleefd te hebben , zijne ziclGode beval. Zijn lighaam rust hier ”. 
Traité Hifioriqite des Plantes de la Lorraine T. II. ' 
Men kan , zulks begeerende , nog veele voorbeelden van hoog bejaarde men- 
•fchen verzameld vinden in het Genees - Natuur- en Huishoudkundig Kabinet en 
in dc Aantekeningen van enige perfoonen , die honderd en meer jaaren zijn oud ge- 
worden , geplaatst agter de Vetklaaring van allerhanden zoo gouden als zilveren en 
andere geldfpecie'én ah mede enige waarneemingen wegens het jaarlijkfche Jlerfgetal 
der menfehen enz. Leeuwaard, 1746 /« 4/».J 
Daar zijn bij de dieren, zoo wcl als in het menschlijk geflagt, enige be- 
voorrechte individus, welker leven tot bijna het dubbel van den gewoonen 
leeftijd gerekt wordt; ik kan een voorbeeld bijbrengen van een paerd, dat 
meer dan vijftig jaaren geleefd heeft ; het bericht daarvan is mij door den 
Ilertog-DE JLA Rochefoucault ter hand gefield, die niet alleen belang 
fielt in dc vordering der weetenfehappen , maar die dezelve ook met zeer veel 
vrugt beoefend. 
De Hertog de Saint -Sihon, in het jaar 1734 te Frescati in Lotharingen 
zijnde, verkogt aan zijnen neef, den Bisfehop van Metz , een Normandsch 
paerd, dat hij affehafte , als ouder zijnde dan zijne andere koets - paerden ; het 
Was van den tand: de Heer de Saint-Simon verzeekerde zijnen neef dat 
het flegts tien jaaren oud was en het is volgens deeze verzeekering dat men de 
geboorte van het paerd op het jaar 1724 bepaalt. 
Dit dier was van eene goede evenredigheid en van eene fchoonc geftalte , bc- 
halven dat het den hals wat te dik hadt. 
Dc Heer Bisfehop van Metz gebruikte dit paerd tot in het jaar 1760 om voor 
een rijdtuig te loopen , waarvan zijn hofmeefter zig bediende om te Metz eet- 
Ee a 
