AANHANGZEL TOT DE HISTORIE VAN DEN MENSCII. 225 
zonder door den Heer Jurin («) ; het rchijnt ook indedaad dat de Heer 
BE LA Mi RE geen acht gegeeven heeft op hetgeen fcheelen Ifcdcn gebeurt, 
als zij het goede oog fluiten, want dan blijft her fchcci oog niet in dcnzelf- 
den Üand , gelijk gefchieden moest, als die Hand nodig ware , opdat het eind 
van de gezigt-lijn op her gevoeligst gedeelte van het netvlies viele ; maar 
dat oog herllelt zig integendeel om regt op hét voorwerp te vallen en te trag- 
ten het te zien; bijgevolg wijkt het oog ook niet af om dat gewaand gevoeli- 
ger gedeelte van het netvlies te vinden cn men moeteene andere oorzaak voor 
die uitwerking zoeken* De Heer J u R i n geeft ’cr enige bijzondere oorzaa- 
ken van op en het fchijnt dat hij het fcheel zien enkel tot eene kwaadc ge • 
woonte brengt, van welke men zig jn vcrfcheiden gevallen geneezen kan; 
hij doet ook zien dat het gebrek aan overeenkomst of evenwigt tusfehen de 
fpieren der beiden oogen niet befchouwd moet worden als de oorzaak van 
die valfche rigting der oogen en het is ook indedaad eene oinflandigheid, die 
dat gebrek zelfs niet dan in zekere gevallen vcrzelt. 
Alaar de aJgcmeenfte, de gcwoonlijkfle oorzaak van het fcheel zien en van 
’vvelke nog niemand, zoo verre ik weet, gewag gemaakt heeft, is de onge- 
lijkheid van flerkte in de oogen. Ik zal doen -zien dat die ongelijkheid, als 
zij eenen zekeren graad bereikt, noodzaaklijk een fcheel gezigc moet ver- 
oorzaaken, cn dat in dat geval, dat vrij gemeen is, het gebrek geen llcgc 
aanwendzel is, dat men afwennen kan, maar eene noodzaaklijke hebbelijit- 
heid, die mep genoodzaakt is te behouden om zig van zijne oogen te kunnen 
bedienen. 
Als de oogen naar eenzelfde voorwerp gewend zijn , en men dat voorwerp 
met beiden de oogen befchouwt, zal het, als beiden de oogen gelijk in kixgt 
zijn, zig duidlijker en heldercr vertoonen dan wanneer met het met 'een oog, 
alleen beziex. Proeven dic zeer g;emaklijk te herliaalen 21)11 , hebben den 
Heer Jurin (l>) geleerd dat dTt vcfrcniT van helderheid van het voorwerp, 
met twee oogen, die gelijk in kragt zijn, gezien, of met een enkel oog be- 
fchouwd, omtrent van een dertiende deel is, dat is te zeggen, dat een voor- 
werp , met twee oogen gezien, zig vertoont als of het met dertien gelijke 
lichten verlicht ware, en dat het voorwerp, meteen enkel oog bezien, zig 
vertoont als of het met llegts twaalf lichten verlicht ware, mits men onder- 
flclle dat beiden de oogen volmaakt gelijk in ficrkcezijn; maar als de oogen van 
ongelijke kragt zijn, heb ik bevonden dat het geheel anders gelegen is; eeil 
kleine’ graad "ongelijkheid zal maaken dat het voorwerp, met het fterkst oog 
gezien, zoo duidlijk zal befpeiird worden als of het met beiden de oogen be- 
zien wierde; wat meer ongelijkheid zal het voorwerp , met beiden de oogen ge- 
zien, minder duidlijk maakendan wanneer het met het flerkst oog alleen gezien 
wordt; en eindelijk eene nog grootcr ongelijkheid zal het voorwerp, met 
Ca) EJfayupm diJïinS and indiflinü vtfion &c. Smith Cezigthunde op het eind va« 
h-t II Deel. 
( i) EJ^ay upon diJlinU and indiJlinS vifton &c. 
ATJII. Dcd. 
Ff 
