aaö DE N A T U U R L Y K E HISTORIE. 
Beidende oogen gezien, zoo onduidlijk maaken, dat men, om het duidlijk 
te zien, genoodzaakt zal zijn het zwak oog te draaien en het in eenen Hand 
te Hellen, waarin het niet kan hinderen. 
Om overtuigd te zijn van hetgeen ik zoo even beweerd hehbe, moet men 
aanmerken dat de grenzen van het duidlijk gezigt vrij uitgeflrekt zijn in het 
zien van twee gelijke oogen: door grenzen van duidlijk gezigt verllaa ik de 
grenzen van de tusfehenwijdte, binnen welke een voorwerp duidlijk gezien 
wordt;- bij voorbeeld, als iemand, die beiden de oogen even fterk heeft, 
cenen kleinen druk op agt duimen afHands, op twintig duimen en op alle de 
afftanden tusfehen beiden leezen kan en als hij nader dan agt bf verder dan 
twintig duimen dienzelfdcn druk niet gemaklijk leezen kan, zullen in dat 
geval de grenzen van duidlijk gezigt yan zulk eenen agt duimen en twintig 
duimen zijn en de tusfehenwijdte van twaalf duimen , zal de uitgeftrektheid 
van het duidlijk gezigt wezen. Buiten die grenzen, hetzij verder af, hetzij' 
digterbij, koomt ’cr eene halve fchaduw , die 'de letters verward en fomtijds 
trillende maakt, maar met oogen van ongelijke kragt zijn die grenzen van hee 
duidlijk gezigt zeer beperkt; want onderHeld dat een der oogen de helft 
zwakker zij dan het ander, dat is te zeggen, dat, als men met het een oog duid- 
lijk ziet van agt tot twintig duimen , men met het ander oog niet duidlijk 
zien kan van vier tot tien duimen ;■ alsdan zal het gezigt met beiden de oogen 
duidlijk en verward zijn van tien tot twintig en van agt tot vier duimen; zoo 
dat ’er flegts eene tusfehenwijdte van twee duimen zal zijn , teweeten van agt 
tot tien, waarin het gezigt duidlijk zal zijn, omdat, in alle de andere tus- 
lèhcnwijdten, de zuiverheid van het beeld van het voorwerp, met het goede 
oog gezien, verminderd wordt door de verwarring van het beeld van hetzelf- 
de voorwerp, met het flegt oog gezien: nu is die tusfehenwijdte van twee 
duimen duidlijk gezigt, als men zig van beiden de oogen bedient, flegts het 
zesde gedeelte van de tusfehenwijdte van twaalf duimen, die de tusfehenwijd- 
tc van het duidlijk gezigt is, als men zig flegts van het goede oog bedient;, 
dus is ’er een voordeel van vijf tegens een in zig van het goede oog alleen te 
bedienen en bijgevolg om het ander aftewenden. 
Men moer de voorwerpen, die ons in het oog vallen, befchouwen als on- 
verfchillig en zoo het geval wil op alle de verfchillende afflanden geplaatst,, 
waarop w-ij dezelve kunnen befpeuren; onder die verfchillende afflanden moet 
men die onderfcheiden, waarop diezelfde voorwerpen zig duidlijk voor onze oo- 
gen vertoonen en die, waarop men dezelve flegts verwardlijk ziet; zoo dikwijls 
men de voorwerpen flegts verwardiij kziet, doen onze oogen poogingen om de- 
zelve op eene duidlijker wijze te zien en als de afflanden niet.vecJ te klein ofte 
groot zijn , wordt deeze pooging niet te vergeefsch gedaan. Maar als men hier 
flegts acht geeft op do afflanden, op welke men de voorwerpen duidlijk ziet,, 
begrijpt mcu gemnklijk dat, hoe meer ’er vandie punten van afftand zijn, hoe 
uitgeflrekter ook. het vermogen der oogen, metopzigt tot de voorwierpen, is,, 
en integendeel hoe kleiner die tusfehenwijdten van het duidlijk zien zijn, hoe- 
meer het vermogen van duidlijk te zien bepaald is;, en als ’cr de een ofandere 
aurzaak is,, weJke.deÊze, tusfchcmvijtUen kleiner zal. maaken,. zullen de oogeu: 
f 
