/ 
AANHANGSEL TOT DE HISTORIE VAN DEN MENSCH. 231' 
ke verwarring verdwijnen zal zoo dra men hec oog dat door het glas ver- 
duisterd wordt, zal fluiten enflegts'met een oog zien zal. 
Ik weet dat fommige willen dat, al heeft men beiden de oogen volmaakt 
gelijk in Herktc, men gewoonlijk flegts met een oog ziet, maar dat is een 
denkbeeld zonder grond , dat tegens de ondervinding flrijdt; men heeft hier 
voor gezien dat men beter met beiden oogen dan met een oog ziet, als men 
de oogen gelijk heeft, het is dan ook niet natuurlijk te denken dat men flegt 
zou zoeken te zien door zig maar van een oog te bedienen , als men beter kan 
zien door beiden te gebruiken. Nog meer, men heeft nog een ander zeer 
aanraerklijk voordeel in zig van beiden oogen te bedienen, als zij gelijk of 
niet zeer ongclijk van fterkte zijn; dat voordeel béflaat daarin dat men eene 
grooter uitgeflrektheid, een grooter gedeelte van het voorwerp , dat men 
befchouwt, zien kan; als men eenen bol met een enkel oog ziet, zal men ’er 
flegts de helft van zien; als men dien met beiden de oogen beziet, zal men 
’er meer dan de helft van zien en het is geinaklijk voor de verfchiliendc af- 
flanden of grootheden de hoeveelheid te bepaalen, welke men met twee oo- 
gen meer ziet dan met een oog; dus moer men zig in alle gevallen, als de‘ 
oogen gelijk of nier zeer ongelijk zijn , van beiden oogen bedienen en be- 
dient ’er zig ook werklijk van. 
Voor het overige beweer ik niet dat de ongelijkheid van kragt in de oogen’ 
de cenige oorzaak van het fcheeizien zij , daar kunnen andere oorzaaken van 
dat gebrek zijn; maar ik befchomv die als toevallige oorzaaken en ik zeg, 
flegts dat de ongelijkheid van kragt in de oogen cene foort van aangeboren 
fcheelheid maakt , die de gemeenlte van alle iS', en zoo gemeen , dat alle de’ 
fcheelzicnde , welke ik onderzogt heb , in hetgeval van die ongelijkheid waren 
ik zeg ook nog dat het eene oorzaak is, van welke de uitwerking, noodzaak- 
lijk is, zoo dat hetniLsichien niet inogelijk is iemand van dat gebrek te ge- 
neezen, wiens oogen al te ongelijiv van Kragr rjjn. ir neb , toenik de verte van‘ 
hetgezigt van verlcheiden kinderen, die niet fcheel zagen, onderzogt, bevon- 
den dat zij op verre na zoo verre niet zien als volwasfcne en dat zij , in evenre-- 
digheid, niet van zoo digt bij duidlijk zien kunnen; zoo dat, als zij in jaareni 
vorderen , de volftrekte tusfehenwijdte van het duidlijk gezigt aan beiden zij- 
den toeneemt, en dat is eene van de redenen waarom ’er onder de kinderen: 
meer fcheele zijn dan onder de volwasfcne , omdat, zoo 'er flegts A, of zelfs: 
veel minder ongelijkheid in de oogen vereischt wordt om hen fcheel te maa- 
ken, als zij flegts eene kleine volflrektc tusfehenwijdte van duidlijk gezigp 
hebben, zij cene grootere ongelijkheid, als | of meer zullen nodig hebben' 
om fcheel te zien , als de volftrekte tuslchenwijdte van het duidlijk gezigt 
vergroot is, zoo dat zjj dat gebrek verbeteren moeten , ais zij in jaaren vorderen. 
Maar als de oogen, fchoon van ongelijke kragt, egter niet den graad van' 
ongelijkheid hebben , welken wij door de bovcnllaande berekening bepaald- 
hebben, kan men een middel tegens het fcheeizien vinden; het koomt mij! 
voor dat het eenvoudigst, het natuurlijkst en mogelijk het kragtigst van alle 
middelen is het goed oog eenen zekeren tijd te bedekken; het flegt oog zout 
dan genoodzaakt zijn te werken en zig. regtftrceks naar de voorwerpen :,tee 
y 
