AANIIANGZEL TOT DE HISTORIE VAN DEN MENSCH. ft 4 i 
wordt verloren en het diertjen waggelt terwijl het fchreeiiwt; dit alles fchijnc 
de uitwerking van eene fterke inademing te zijn. Ik nodig de Natuur- en 
Ontleedkundigen om deeze waarneemingen , die mij hunne oplettendheid 
wel waerdig fchijnen, nader te onderzoeken. 
Het fchijnt zeeker dat de wolven en honden alleen door inademing huilen ; 
men kan zig daar gemaklijk van verzeekeren, als men een klein hondjen bij 
zijn aangezigt laat Wlen, dan zal men zien dat het de lugt in de borst trekt, 
in plaats van dezelve ’eruitte drijven, maar als de hond blaft, fluit hij op 
'eiken blaf zijnen fmoel toe en het werktuiglijke van het blaffen is verfchillen- 
de van dat van het huilen. 
OVER DEN GRAAD VAN HITTE, WELKE DE MENSCII 
EN DE DIEREN VERDRAAGEN KUNNEN. 
Enige Natuurkundigen hebben bevonden dat ’s menfchen lighaam eenen 
graad van hitte wederftaan kon , veel grooter dan zijne natuurlijke warmte. 
De Heer Ellis is, geloof ik, deeerlte, welke deeze waarneeming gedaan 
heeft, in het jaar 1758. De Abt Chappe d’Auteroche heeft ons be- 
richt dat men in Rusland de baden ftookt tot zestig graaden van den thermo- 
meter van Reaumur. En nu onlangs heeft de Heer Fordice verfchei- 
den kamers gelijks gronds laaten maaken, welke hij met kagchel- pijpen, 
die door den vloer liepen en waarop hij nog kookend water goot, heet maak- 
te. Daar was geen fchoorfteen in die kamers, noch doorgang voor de 
lugt, behalven door de reeten van de deur. 
In de eerfte kamer was de grootflc hoogte van den thermometer honderd 
en twintig graaden, de Kiciuft^r (^Oaar waren in die kamer 
drie thermometers op verfchillende plaatfen opgehangen.) In de tweede 
kamer was de warmte van vijf en tagtig tot negentig graaden. In de derde 
was de warmte gemaatigd , terwijl de buitenlugt onder het vriespunt was. 
Omtrent drie uuren na het ontbijt gong Dodlor Fordice, na in de derde 
kamer alle zijne klederen , uicgenoomen zijn hemd, uitgetrokken te hebben 
en tot fchoeizel flegts voetzooien aanhebbende, die met banden vastgemaakc 
waren, in de tweede kamer. Hij bleef ’er vijf minuuten in eene hitte van 
negentig graaden en begon maatig te zweeten. Toen gong hij in de eerfte 
kamer enonthieldt zig in het gedeelte , dat tot honderd en tien graaden geftookc 
was. Na eene' halve minuut wierdtzijn hemd zoo nat, dat hij het uit moest 
trekken. Daarop liep het water als een ftroom van zijn lighaam. Na nog 
tien minuuten in dat gedeelte van de kamer, dat tot honderd en tien graaden 
geftookt was, gebleven te zijn , kwam hij in het gedeelte, dat tot honderd 
en twintig graaden heet gemaakt was, en, na daar twintig minuuten in geble- 
ven te zijn, vondt hij dat de thermometer, onder zijne tong en in zijne han- 
den, juist op honderd graaden ftondt en dat zijn water op hetzelfde punt van 
warmte was. Zijne pols verfnelde meer en meer , tot dat zij honderd en vijf 
XFni. Deel. Hli 
