ü E N A T U ü R L Y K E HISTORIE, 
«iet zien dat het ontkennend getuigenis van den Heer Klingstedt alleen 
moet gelden regens deftellige getuigenisfen van de Schrijvers, die ik aange- 
haald heb. Maar om hem op den weg te brengen van de Borandaaijers te 
leeren kennen, zal ik hem zeggen dat dat volk, welks beftaan hij ontkent, 
evenwel eenen uitgeftrckten grond beflaat, die weinig meer dan twee hon- 
derd mijlen ten Oosten van Archangel ligt; dat het vlek Boranda, dat den 
naam van het land aangenoomen , of hetzelve zijnen naam gegeeven heeft , 
twee en twintig graaden van de pool af ligt, op de Westlijke kust van eene 
kleine golf, in welke de groote rivier Petzora zig ontlast; dat dar land, door 
de Borandaijers bewoond, ten Noorden door de Ys-zee, regt over het ei- 
land Kolgo en de kleine cilandjens Toxar en Mauritius, bepaald wordt; ten 
Westen is het van de landen der Provintie Jugori door vrij hooge bergen ge- 
fcheiden; ten Zuiden grenst het aan de Provintieen Zirania en Permia; en 
ten Oosten aan de provintieen Condoria en Montizar, die zelve aan de lan- 
den der Samojeeden grenzen. Ik zou ’ernogbij kunnen voegen dat ’er, be- 
halven het vlek Boranda., in dat land nog verfcheiden andere aanmerklijke 
gehugten zijn , als Ustzilma, Nicoiaï, Isfemskaia en Petzora; dat, einde- 
lijk, datzelfde land op verfcheiden kaarten getekend Haat onder den naam van 
Petzora Jive Borandai. Ik ben verwonderd dat de Heer Klingstedt en 
de Heer DE Voltaire, die hem’ nagefchreven heeft, dit alles niet geweeten 
hebben en mij beiden verweten hebben dat ik een inbeeldig volk heb befchre- 
ven, van welk men den naam zelfs niet kende. De Heer Klingstedt 
heeft verfcheiden jaaren te Archangel gewoond, daar, zegt hij, de Mosco- 
vitifche Laplanders en de Samojeeden alle jaaren in vrij groot getal met hun- 
ne vrouwen cn kinderen koomen en fomtijds zelfs met hunne rendieren , om 
traan aantebrengen; hetfehijnt dan ook dat men vertrouwen moet op hetgeen 
hij van die volkeren zegt en te meer omdat bij zijne berispende aanmerkingen 
met deeze woorden begint: De Pleer de Buffon, die zig eenen groo~ 
ten naam in het gemeenebest der letteren verworven heeft en wiens uitftee- 
kende verdienden ik al het recht doe .y dat men hem verfchuldigd is, bedriegt 
zig-, enz. De lof, bij de berisping gevoegd, zet haar meer waarfchijnlijk- 
heid bij, zoo dat de Heer de Voltaire en enige andere, die volgens den 
Heer Klingstedt gefchreven hebben, enigzints gelijk gehad hebben in 
te gelooven dat ik mij indedaad bedrogen had omtrent de drie punten, die hij 
mij te laste legt. Ik meen egter aangetoond te hebben dat ik geenen misflag 
begaan heb met opzigt tot de Zemblieërs en dat ik niet anders dan de waar- 
heid gezegd heb omtrent de Borandaijers. Als men iemand, wiens werken 
men acht en dien men prijst, weerleggen wil, moet men ten miallcn eerst 
zoo veel kennis opdoen dat men gelijk Haat met den Schrijver, dien men aan- 
tast. Als de Heer Klingstedt flegts alle de reizen naar het Noor- 
den, welke ik uitgetrokken heb doorbladerd hadde, als hij de dagverhaa- 
len der Ilollandfche reizigers cn de'globen van den Heer Senex hadde op- 
gezogt, zou hij gezien hebben dat ik niets gezegd heb dat niet op goede 
gronden fteunde. Als hij de Aardrijkskunde van Koning A2lfred geraad- 
pleegd hadd’, een werk op het getuigenis der oude reizigers' Othere cn 
Wulf- 
