AANHANGZEL TOT DE HISTORIE VAN DEN MENSCII. 263 
land , of aan het Rijk van China onderworpen; maar alle nog te weinig be- 
kend dan dat wij neg iets zouden te voegen hebben bij hetgeen wij van hun 
III Deel bladz. J'ö/gg. gezegd hebben. 
Wij zuilen van de Tartaaren tot de Arabieren overgaan, die niet zoo veel 
-ïrT'zeden als in lugtdreck van hun verfchilleu. De Heer Niebuiir, Lid 
van de Koninglijkc Maatfehappij van Götcingen, heeft cene inerkwaerdigc en 
geleerde bcfchrijving van Arabie uitgegeeven, uit welke wij enige feiten ge- 
trokken hebben, welke wij hier zullen opgeeven. De Arabiers hebben alle 
denzelfden godsdienst zonder dezelfde zeden te hebben; fommige wounen in 
Heden of dorpen, andere in temen bij afzonderlijke gezinnen. Die, welke 
in deden woonen, werken in den zomer zelden van elf uuren des morgens 
tot drie uuren na den middag, om de groote hitte;. zij brengen gemeenlijk 
deezen tijd doo,r met llaapen in eenen onderaardfehen kelder , waarin de wind 
vanboven door eene i'oorc van pijp koomt om de lugc te ververfchen. De 
Arabiers dulden alle godsdienllen en laacen den Jooden , den Christenen , 
den Baniannen hunne vrije godseiienst- oefening toe; zij zijn vriendlijker je- 
gens vreemdelingen, gastvrijer, edelmoediger dan de Turken. Als zij aan 
tafel zitten,, nudiaen zij aile, die binnen kooraen om met hun te ecten; de 
Turken, intcgèndtcl, verbergen zig, als zij eeten, uit vrees dat zij degcene, 
die hen aan raiel vinden, zouden eiienen tc verzoeken. 
Het kapzel der Anibifchc vrouwen, fchoon eenvoudig, is egïcr bevallig; 
zij 2 ijn alle voor de helit of een vierde met cenen lluier bedekt. De kledij 
van haar iighaam is nog llrcelendcr , het bellaat alleen uit een hemd over eene 
ligte broek, alles geborduurd of belegd met verfierzelen van veiTchillcnde 
kl( uren; zij verwen zig de nagelen rood, de handen en voeten bruiugeel en 
dc wenkbraauwen en de randen der oogleden zwart; zij die in hoe \’cld op 
de vlaKtcn woorren, ^ -ran het Iighaam donker 
geel; maar in het gebergte vindt men, .zelfs onder de boerinnen, fraaie tro- 
nieën. Het gebruik der inenting,, zoo noodzaaklijk om de fchoonheid te 
bewaaren , is in Arabie oud en wordt daai- met eenen goeden uidlag in het 
werkgefteld; de arme Bedouin- Arabieren, die aan alles gebrek hebben, en- 
ten hunne kinderen met eenen doorn in, bij mangel van betere werktuigen. 
De Arabiers zijn, over het algemeen , zeer maatig en zelfs eeten zij, op ver- 
re na, niet van alles, hetzij uit bijgeloovigheid, hetzij zij die dingen niet 
lusten; het is egter niet uit kieschheid van fmaak, w-ant de meeste eeten 
fpringhaanen ; van Babcl- mandei tot Bara rijgt men de fpringhaanen aan een 
koordjen en brengt, die dus fer markt. Zij vermaalen hun graan tusfcheniwee 
fteenen , van w'^elke zij den bovenften met de hand draaien. De meisjens trou- 
wen zeer vroeg, op haar negen, tiende en elfde jaar in de vlakten, maar in 
het gebergte noodzaaken haar de ouders om haar vijftiende jaar afcewagten,- 
De bewooners der Arabifche Heden fzegt de Heer NipBUHR.') vooral vaO' 
die, welke aan de zee- kusten o'' op de grenzen gelegen zijn, zijn door hiinnea- 
koophandel zoodanig met de vreemdelingen vermengd gfrworden , dat zij, veel vas; 
\ ‘ 
