2<S8 de n a t u u r l y k e historie. 
2clfs fchooner zijn dan die van Senegal. Maar de cigcn- 
iijkc Barbarijnen zijn de bewooners van hcc land van Berber of Barabra , tus- 
ichcn den zestienden en twee en twintigden of drie en twintigden graad 
INooider breedte gelegen; dit land drekt zig langs de twee oevers van denNijl 
nit en begrijpt de Itreck van Dongola. Nu zijn de bewooners van dat land, 
’ nabuuren van de Nubiers, zijn, niet zvvart gelijk 
2Ïjn degts taankleurig, zij hebben hair op het hoofd en geene wol, 
hun neus is niet plat, hunne lippen zijn dun, in kort, zij gelijken naar de A- 
bj’slinifchc bergbevvooneren, van welke zij herkomdig zijn. 
1 heb van den gewoonen drank der Echiopieërs of A- 
njsliniers merkt de lieer Buuce aan dat zij geene tamarinden gebruiken, 
dat die boom hun zelfs onbekend is. Zij hebben een zaad, dat men 'FeefCa') 
noemt, waarvan zij brood bakken; zij brouwen ’cr ook eene foort van bier 
van , door hetzelve in water te laatcn gisten en die drank heeft eenen zuur- 
achtigen finaak, die denzeiven met drank, van tamarinden gemaakt, heeft 
kunnen doen verwarren. 
Ovci de taal de Abysfiniers, welke ik ^bladz. 73 ) gezegd heb dat geene 
regelen heelt, maakt de Heer Bruce de aanmerking dat ’er, wel is waar, 
vcrfchciden taaien in Abysllnie zijn , maar dat alle die taaien ten naaften bij 
dezelfde legelen hebben als de andere Oosterfche taaien; de wijze van fchrij- 
ven van de Abyslinieis is langzaamer dan die der Arabieren, zij fchrijven e'^'- 
tcr bijna zoo ras als wij. Omtrent hi^mc kledij en hunne wijze van’ groetmi 
verzeekert de Meer Bruce dat dejefuiten in hunne Lettres ediüahtes ver- 
digtzclen verhaald hebben en dat ’er niets waars is van alles wat zij daar van 
zeggen: de Abysfimers groeten clkanderen zonder plcgtigheid, zij draagen 
geene Ijcrpen, maar zeer wijde klederen , waarvan ik de afbeeldingen onder 
de tekeningen van den Heer Bruce gezien heb. 
Op hetgeen ik van de Akridophagi of Springhaanen-eeters Cbladz. 73 j) 
gezegd heb mcikt de Heer Bruce aan dat men Ipringhaanen eet niet alleen 
in de woestijnen aan Abysllnie grenzende , maar ook in het binnenst van Lybic 
(a) upze om Imd te maaken van het zaai van de plant, Tzd genaamd, in Abysfmie. 
Men zilt eerst het zaad van Teef om ’er al het vuil van aftefcheiden , waarna men het 
tot meel maakt; vervolgens neemt men eene kruik, waarin men een ftuk gist doet van de 
grootte van eene noot; die gist moet midden in het meel, waarvan de kan vol is geleed 
worden. Als men dit des avonds ten zeven of agt uuren doet, moet men des anderen daigs 
s morgens, ten zeven of agt uuren, een fluk van de klomp neemen , die reeds gist geworden 
IS, naar evenredigheid van de hoeveelheid brood, die men maaken wil. Men legt het deee 
1 it en rolt het als eene dunne koek plat uit op eenen gladden fteen , waar onder vuur gelegd 
r K •• noch te dun , noch te vast zijn en het is beter dat het wat te zagt dan 
e ard zij. Vervolgens bedekt men het met eenen pot of met een hoog dekzel van ftro en 
tninuuten of nog minder, naar het vuur heet is, is het brood gebakken en men 
’?r geen'gist meer in^do^n'"^? 
^ witBn ^ ''’3™te van de kruik is alleen genoeg om het brood te doen 
'ZT V Mening, ITden 
Ruider aan den Heer D& Bvfion medegedeeld. ^ ’ 
