334 
DE NATÜURLYKE HISTORIE. 
ren niet kan uitbreiden, noch zelfs zich ftaande houden dan door de vrij- 
heid; hij keurde dan even gaernc goed en laakte niets dan met befcheiden- 
heid ; nooit heeft hij iets gedaan dan met een goed inzigt, nooit iets ge- 
zegd dan met een goed voorneemen ; maar men zou hier de optelling van 
alle de zedenlijke en christlijke deugden moeten doen om die van den Heer 
DE Chüteaubrun in het bijzonder te verwonen. De eerlle bezat hij 
uit den aart, en de andere door het grootfte voorbeeld van deeze eeuw in 
dat opzigt; het voorbeeld van den Prins, den grootvader van zijnen door- 
lugtigen kweekelihg^: in die dpvoeding geleid door eenen van onze eerbied- 
waerdiglle medebroederen , en door zijne oude en ftandvastige verkleefdheid 
aan dat groot Huis ondcrfteund ^ heeft hij het vermaak gehad van, geduu- 
rende vier geflagtcn en meer dan zestig jaaren, het vertrouwen en alle de 
achting van deeze doorlugtige befchermers te genieten. 
De fraaie letteren zoo zeeruit pligt als uit fmaak beoefenende, heeft hij 
verfcheiden toneelilukken gegeeven ; de 2'royennes en Philociete hebben traa- 
nen genoeg doen vergieten om den lof te rechtvaerdigen, welken wij zijne 
talenten toezwaaien : zijne deugd trok overal partij uit; zij dringt in de valfche 
trouwloosheden en de bijgeloovigheden, welke elk toneel oplevert, duid- 
lijk door; zijne ofl'erhandcn zijn ’er niet te min zuiver, zijne ilagtolFers niet 
te min onfchuldig en zijne afbeeldingen zijn ’er niet re minder aandoénlijk 
om. Ik heb zijne diepe godvrugt bewonderd door de overdragt, welke hij 
’er van doet tot de bedienaars der valfche Goden. Thestor-, Hoogepriefter 
der Trojaanen, door den Pleer de Chéiteaubrun gefchilderd, fchijnt 
van dat bovennatuurlijk licht omringd , dat hem waei'dig zou maakeil de 
alraaren van den waarcn God te bedienen. En boo gréot is ïndedaad de 
kragt cencr ziel, die levendig aangedaan is door dat godlijk gevoel, dat zij 
haar verre vervoert en het over alle de voorwerpen, die haar omringen, 
verbreidt. Zoo de Heer de CmtTEA ubrun, gelijk men verzeekerd 
heeft, enige hukken , overwaerdig om het licht te zien, heeft agtergehou- 
den, het is zeekerlijk omdat hij ’er dat gevoel niet fterk genoeg in gevon- 
den heeft, waaraan hij alle de andere wilde onderwerpen. In doezen oogen- 
blik. Mijn Heer, wilde ik gaernc het mijne ’er naar voegen; maar, ik ge- 
voel dat ik eer het leven cens Heiligen bcfchrijven zou dan de lofreden eens 
lids cener Academie; hij is drie en negentig jaaren oud geftorven ; ik koom 
'mijnen vader juist in dienzelfden ouderdom te valiezen ; hij was gelijk de 
Meer de CriaTEAUBRUN vol deugden en jaaren; klagieu laaien w.o.or- 
-den toe., maar de droefheid is Hom. 
V 
