AANHANGZEL tot de historie van den MENSCH. 337 
gelukkig genoeg in onze keuze zijn om gcenc te doen dan die tot roem der 
lettel en mag ^ enwaerdige voorwerpen van mijne bedendige drift, 
wat feb rfk een vermaak in u geëerd te zien! wat zou ik m.j geluk wen- 
Spu Tls mijne ftera ’er aan koude toebrengen I maar het Haat aan u, 
die derzclver glorie handhaaft , dezelve ook meer eer tmn 
rlnen • ik zal flegts tragten uwe inzigcen te bevorderen, door thans vooit 
ftcUen hetgeeflelrt langen tijd het voorwerp onzer wenfehen umnaakr 
De letteren hebben, in haaren tegenswoordigen toelland, meer eendrag 
dan befcherming nodig; zij kunnen niet vervallen dan door haare eigen ge- 
fchillcn. Is het rijk der denkwijze dan niet uitgeftrekt genoeg dat ^ v 
cerust in leeven kan? waarom elkanderen den oorlog “^'^S^^aan . O , 
Mijne Heercn, wij vraagen verdraagzaamheid, laaten wij . J anten 
wiiVen laaten wij die oefenen om ’erhet voorbeeld van te ftellen. haat n 
wij ons niet als een Hellen met onze vyerken; 
pnze handen gegaan zijn, maar dat zij ons met zijn, laaten wij er ons ze 
SijlXto Laffdièiden; laaten wij het oor fluiten voor het blaffen 
der bedil- zugt; in plaats van te verdedigen dat wij gedaan hebben, zoo 
laaten wij oifze kragten verzamelen om beter te doen; laaten wij elkan e- 
“ ondélons niecvircn dan door goodkeuring ; 
kaken dan door Uil te zwijgen; laaten wij noch zik vi- 
zelfchap uitniaakcn en dat ieder een, den weg volgende , wdken zijn ver 
mift hem baant , zonder ftoornis de vrugten van zijnen aibeid genieten 
konne Dan zullen de letteren eene nieuwejvlugt neemen en zij, die de- 
, eene^^ van achting verMijg^i^ zij «iJlcn 
Srmerr'nne'^S^^^^^ ^oo wel als om hunne talenten be- 
""^Dar cen^krijgsraan van hoogen rang , dat een in wacrdigheid geftelde 
Prelaat, dat een geëerbiedigd Magiftraatsperfoon (^0 met ophel de lette- 
ren eï de mannen vieren , welker wer^^ meest in de letterkunde uitflee- 
S dat e”n vriendlijke en wel gezinde flaatsdienaar hen met onderfchei- 
ding o^r„gt:.tiets L welvoeglijfer ik zaHiever zegge,, nwt^^^ 
zclven meer eer ar,n, omdat niets vaderlandlievender ts. Dat de Otooten 
de verdienllen in het openbaar eeren, dat zij onze 
lichr ftellcn is dezelve uitbreiden en vermenigvuldigen, maar dat dc hct 
tcrkt .1 ten eltaSS^^ wierook verdikken, of met gal overg.cten, mets 
rStf btÏÏfVniets isnadeeliger, in alle "i^^Yehbtttn/toke coT- 
wii ons het voorbeeld onzer cerfle meefters; zij hebben de onzinnige eer 
b ^Pk-id van eene fefte te willen raaaken. De naijver der hoofden , de 
zugt gehad V 1 flijf hoofdigheid der feëtegezinden hebben d? 
fttetapgcmirefallc’de kwlalen voWtagit "'clkc zij naziglleept. 
rO De Heer de hadt, bij zijne intrede .in de Academie, eene zeer 
fchoone reSnvoering tot lof der Letterkundigen gedaan. 
XFIII. DeeL ^ v 
> 
r\ 
