338 DE NATUURLYKE HISTORIE. 
Die fccten zijn gevallen gelijk zij ontflaan zijn , de flagtoffers van diezelfde 
harcstogcen , die haar geteeld hadden; en daar is niets overgebleven; de 
verbanning der wijsheid, de terugkeering der onweetendheid zijn de cenigite 
en droevige vrugten geweest van die fchokken i'an den hoogmoed, die, 
zelfs als zij flaagen, flegts op verachting uitloopen. 
Het waerdig lid , dat Gij opvolgt , Mijn Heer , kan ons tot model en 
voorbeeld dienen, door zijnen bcllcndigen eerbied voor den roem zijner 
medebroederen, door zijne innige vriendfehap met zijne mededingeren; de 
Heer deBelloi was een man van vrede, de deugd beminnende, ijverig voor 
zijn vaderland , driftig ingenoomen voor die nationaale liefde, die ons aan onze 
Koningen hecht. Hij is de eerde, welke hem op her toneel gebragt heeft 
en die, zonder hulp der verfiering, de natie voor zigzelve belang heeft in- 
geboezemd, enkel door de kragt van de hiiloriefche waarheid. Tot hem 
toe zijn bijna alle onze toncelllukken in den ouden fnmk, daar kwaadwil- 
lige Goden, hunne fcheJmfche dienaars, hunne logcnachtige godfpraaken 
en wreede Koningen de voornaamlle rollen fpeelen; de trouwloosheden, 
de bijgeloovighcdcn en wreedheden vervullen elk toneel : wat waren de 
menfehen toen zij diergelijken dwinglanden onderworpen waren? hoe , zijn 
zedert Homerus alle de dichters llaafsch overeengekoomen om het tafe- 
reel van die barbaarfche eeuw natefchildcren ? waarom ons de grove on- 
deugden gcfchctstvan die nog half wilde volks -benden , welker deugden 
zelve de misdaad zouden kunnen teelen? waarom ons fchelmen als helden 
voorgdleld en ons eeuwig kleine onderdrukkers van een of twee burgten 
als groote Monarchen afgelchilderfl? Hier vergroot de verwijdering dan de 
voorwerpen meer dan zij die in de Natuur verkleint. Ik bewonder die be- 
drieglijke konst, die mij dikwerf traanen heeft uitgeperst voor verdichte of 
inisdaadige flagtoffers; maar zou die konst niet waarer, nuttiger, en wel- 
dra grooter zijn, als onze mannen van vernuft die, gelijk de Heer de 
Belloi, op de groote mannen van onze natie toepasten? 
De belegering van Galais en de belegering van Troje ! welke vergelij- 
king, zullen de lieden zeggen, die op onze trcurfpel -dichters verliefd zijn? 
Hebben niet de fraaiftc geeflen , elk in zijne eeuw, hunne voornaamile ta- 
lenten tot dit oud en fchitterend , dat altijd gedenkwaerdig tijdperk ge- 
bragt? wat kunnen wij naast Virgilius en onze hedendaagfo meeflers 
plaatfen, die alle in die geraeene bron geput hebben ? Alle hebben in de 
puinhoopen oragegraaven en de Hukken en brokken verzanicld van die be- 
rugte belegering , om ’er voorbeelden van krijgsdeugden in te vinden en ’er 
modellen van Vorften en Helden uit te haaien ; de naamen dier helden zijn 
zoo dikwijls herhaald, gevierd, dat zij meer bekend zijn' dan die der groote 
mannen van onze eigen eeuw. 
Deeze, ondercusfehen , zijn, ofzullen door de gefchiedenis geheiligd wor- 
den cn de andere zijn fleges laeroenid door v^crficring ; ik herhaal het , wat wa- 
ren die Vorften? wat konden die voorgewende helden zijn? wat waren zelfs 
die Griekfche of Trojaanfche volkeren? welke denkbeelden hadden zij vaa 
