VAN DE ORANGS-OUTANGS. 
S 
(^Het t'Weede Bijvoegzel ^ in het XIV, Deelt bladz, 47 ; vin- 
den , wardt alhier door den Heer de büffon ingelascht,') 
Alle deeze waarneemitigen van den Heer allamamd zijn nierkwaer- 
ik twijfel, zoo wel als hij, niet of de naam Drang' Outang is een ge- 
üscht-naani, die verfcheiden foorten bevat, gelijk den Pongo en den Joc* 
ko, en misfehien de Aap,- waarvan hij fpreekt, van welken hij den kop en 
den voet gezien beeft, en misfehien ook die, welke den overgang van den 
Pongo tot den Mandril zoude kunnen uitmaaken. De Heer vosma er 
heeft, enige jaaren geleden, eenen Orang* Outang van de kleine foort ont» 
vangen, die waarfchijnlijk flechts een Jocko is; hij heeft ’er een verhaal van 
gegeeven, dat enige feiten bevat,, van welke wij alhier een uictrekzel zullen 
niededeelen. 
Den negen en twintigften Juny 177^* ) gaf men mij kennis 
», van de behouden aankomst van deezen Orang -Outang.... Hij was van 
1» de vrouwlijke fexe. Met alle mogelijke oplettendheid hebben wij de ge- 
„ woone véranderinge in dit voorwerp niet kunnen ontdekken, noch dat zij,, 
„ gelijk andere Aap -foorten, het eeten terzijde bij de keel kon verbergen. 
Zij was van eene onbegrijplijke goedaartigheid, nimmer heeft men haar 
tt enige blijk van kwaadaartigheid zien geeven , men kon haar veilig de hand 
,, in den mond fteeken. In haar uicerlijk aanzien had zij iets droevigs.... 
„ Zij beminde het gezel fchap van menfehen ,• zonder onderfcheid der kunne 
„ te maaken, alleen gaf zij de natuurlijke voorkeur aan die haar dagelijks 
,, oppasten en goed deeden, en toonde alleen aan deeze meerder bewijzen 
,, van vriendfehap. Somwijlen als deeze henen ging, gooide zij zig , aan 
„ de ketting liggende, als uitgelaaten op den grond,, fchreeuwde jaramer- 
„ lijk, en fcheurde alle bij zig hebbende doeken aan ftukken, als zij alleen 
,, was. Haar oppasfer fomtijds de gewoonte hebbende bij haar op den 
„ grond te gaan zitten, nam zij enige reizen enig hooi, daar zij op fliep,. 
„ fchikte dat naast haar, en gaf alle blijken van verlangen door hem aan te 
r, zien, dat hij nevens haar zoude zitten. .... 
„ Hatre gewoone wijze van gaan was op alle viervoeten,- gelijk-andere 
„ Aapen, doch zij kon ookregt overeinde op de achtervoeten gaan. Een> 
„ goeden ftok hebbende , ftond zij dikwijls, daarop leunende, zeer lang op 
»» de achtervoeten; doch zettede de voeten nooit, gelijk de mensch , plat 
,, neêr, maar buitenwaarts omgebogen, zoö dat zij op de buiten zij kanten! 
M der achtervoeten ftond, de vingers naar binnen getrokken, ’t welk eene 
gefchikcheid aanwees tot het beklimmen der hoornen. Zij lag vast aan 
n eene foort van lederen halsband , om den hals vastgemaakt met een hang? 
,» flotjen en redelijk lange ijzere ketting, en was dus op een zolder onder 
” zeer hoog dak gehuisvest. Eens op eenen morgen bij haar koomen- 
r> de , vonden wij haar los gebrooken , zig dien halsband over het hoofd 
M gehaald hebbende, zij klom met eene verwonderenswaardige vaardigheid 
»»• tegea de fchuinfche balken en latten van het dak, en vier menfehen had- 
A 3 
