6 
NATUURLIJKE HISTORIE 
„ den meer dan een uur werks, om haar weêr, en den halsband over het 
„ hoofd te krijgen. Bij deeze gelegenheid .. . befpeurden wij eene meer 
*, dan gewoone kragt in derzelver fpieren; men kreeg haar met zeer veele 
* moeite op den rug op den grond, twee fterke menfchen hadden werk met 
” de voeten, een derde met het hoofd vasttehouden, en de vierde met den 
” halsband weer over het hoofd te brengen en naaawer te fluiten. Bij dit 
,, los zijn had zij onder andere eene gekurkte flus , waaria enige Malaga 
,, wijn was, geopend, leeg gedronken, en weder op dezelfde plaats neder* 
„ gezet. 
„ Zij at genoegzaam alles wat men haar aanbood. Haar gewoone fpijs 
„ was brood, wortelen, inzonderheid geele peen, alle vruchten, vooral 
„ aardbefiën; maar bijzonder was zij gefteld op het Aroinatique^ als pie- 
„ tercelie- wortel, of pietercelie. Zij at ook gekookt of gebraadenvleesch 
„ en visch: zij was, gelijk anders de aap*foorten zijn, geen liefhebber 
„ van infekten te eeten. ... Ik gaf haar eene leevende rausch. ... Zij proef* 
,, de van het vleesch, maar fmeet hem ten eerllen weg. In de diergaarde 
„ en reeds zeer ziek zijnde, heb ik haar eens , zeer weinig, raauw vleesch 
„ zien eeten , doch met geen blijk van fmaak. Een raauw ei aan haar gee- 
„ vende, beet zij ’er een gat in , en zoog het met veel fmaak uit.... Ge-^ 
„ braaden vleesch en visch at zij zeer fmaaklijk. Men had haar geleerd met 
„ een lepel en vork te eeten; gaf men haar aardbeziën op een bord, dan 
„ was het aarcig te zien hoe zij dezelve , een voor een , met de vork in den 
„ mond ftak, terwijl zij het bord of fchotelcjen in de andere hand vast hield. 
„ Haar gewoone drank was water, doch zeer graag dronk zij allerieij wijn 
„ en bijzonder Malaga; gaf men haar een fle-ch, zij trok ’er de kurk met 
„ de hand af, en dronk ’er zeer wel uit, gelijk mede uit een bier- glas, 
,, en, gedaan hebbende, veegde zij, even gelijk een mensch, de lippen 
,, af, het zij enkeld met de hand of met een doek. Gaf men haar, gegee* 
„ ten hebbende, een pennetje, zij ploos ’er zig de tanden mede uit, even 
,, gelijk een mensch. Zeer behendig haalde zij brood of andere dingen uit 
„ de zakken. Men heeft mij verzuekerd dat zij op het fchip veel los liep, 
,, cn onder en met het volk fpeelde, en als het volk het gewoon rantfoen 
„ bij den kok haalde, zij ook zulks voor haar ging baaien. 
„ Met het vallen van den avond ging zij flaapen Zij fliep niet graag 
„ in haar hok, uit vrees, naar het mij coefcheen, daarin opgefloten te zul- 
„ len worden. Zig ter rust willende begeeven, febikte zij het hooi, daar 
,, zij gewoonlijk op zat, fchudde het op, en bragt meer hooi bijeen, daar 
„ zij met hft hoofd op lag, legde zig meest op de zijde neder, en dekte 
,, zig met een kleed, want zij was zeer koulijk, warm en wel toe; fomwij- 
,, len hebben wij haar iets zien doen, ’t geen ons, vooral de eerfle maal 
,, dat wij het zagen, ten allerhoogflen verwonderde Haare rustplaats dus 
,, naar gewoonte gemaakt hebbende, nam zij eenen bij zig hebbende linnen 
,, doek , fpreidde die op dun grond regelmaatig en glad uit , toen nam zij 
5, enig hooi, en legde dat in het midden van den doek, trok de vier punten 
I 
