7 
VAN DE O R AN G S • O UT A N G S. 
» van den doek ’er over, en bij een, nam het voorzigtig op, bragt het op 
« haar bed, ging ’er met het hoofd op liggen , het dekkleed over haar hjf 
„ trekkende..^.. Mij eens het dotje van haar 
>, met veel oplettenheid ziende openen en naderhand weer fluiten , zogt zy 
1, een klein dun ftukjen bij zig leggend hout, .ftak het in het otje , 
,, het om en weder om, en zag ot het flocjen openging _ _ 
« grooten fpiiker ter lengte van vijf duimen, op eene onbegrijplijke vvijze, 
uit een der zijkanten van haar hok gehaald hebbende, probeerde zij met 
» dien fpijker, een kram, waaraan haare ketting vast was, uit de vloer te 
„ trekken, dien fpijker juist daartoe even eens als eenen hefboom gebrui- 
„ kende. 
Men gaf baar eens een zeer jong katjen, zij berook het o^ejal . . . . maar 
„ het krabde haar op den arm , waarop zij het wegfmeet, en het met meer 
„ wilde aanraaken. , . ..nm 
„ Haar water op den grond gemaakt hebbende, waar zij zat, nam zij 
„ fomtijds een doek , en veegde het zeer feboon op Enige Heeren g - 
„ laark bij haar koomende, nam zij fom wijlen een bij haar liggend asch- 
„ bezemtjen en veegde de laarzen zeer fchoon af: zeer handig maa te z ] 
„ de gespen der fchoenen van de bij haar koomende Heeren los , zoo goed 
„ ais een knegt zulks doen konde. Alle knoopen in touw als anders , hoe 
„ vast en hoeveel ook gelegd, maakte zij zeer behendig met de vingers, ot 
„ als die te vast waren, met de tanden los Een glas of bakjen in de 
„ eene hand , en een flok in de andere hand hebbende , had men veeJe 
„ moeite om haar zulks afteneemen , gedurig zulks ontwijkende, en met 
„ den flok flaande, om ’t zelve re behouden. 
„ Zij maakte nooit cenig geluid, dan alleen zijnde, in die omuaridigheid 
„ zweemde het begin naar dat van eenen jongen tjenkenden hond, daarna 
„ was het zeer grof en fchor, ’t welk ik nergens beter bij weet te vergelij- 
„ ken dan bij dat van eene groote zaag, die hout zaagt. Zij bezat eene 
,v meer dan gewoone kragt, gelijk reeds gezegd is, doch deeze was inzon- 
„ derheid zigtbaar in de voorvoeten of handen, die zij, gelijk andere Aap' 
„ foorcen , tot alles gebruikt , daar mede groote zwaartens ophgtende en 
,, weg fchuivende. j n. 1 1 n 
„ Haar afgang beftond, gezond zijnde , in lange ronde (lukken. .... h^- 
» re hoogte , recht op llaande gemeeten , was twee en een halve Rhijn- 
,, landfche voeten; de buik was, vooral als zij zat, zeer zwaar en dik int- 
gezet. De tepels der borften .... waren klein en digi bij de oxels, De 
„ navel was zeer menschlijk. , , . , , ... m., 
„ De voorvoeten of armen waren van de oxels tot het einde der mi e 
« vingers drie en twintig duimen. De hand op zigzelve tot het einde des 
„ middelften vingers zeven duimen. De middellle vinger drie en een halven 
,» duim lang. Deeerfte wat korter, de derde iets langer, de vierde of pmk 
„ veel korter, doch de duim is nog veel korter. Alle de vingers zijn drie- 
„ ledig, de duim is maar tweeledig, zij zijn alle met een zwarten ronden 
,, nagel voorzien. 
