lo 
N A T U U R IJ K E H I S T O K 1 E 
„ De Pithecus heeft weinig meer dan twee voeten hoogte , als hij regt 
„ overeind (laat; hij kan enigen tijd regtop gaan , maar hij kan zig met moei- 
„ te in dien ftand houden, die hem niet natuurlijk eigen is. Zijn aangezigt is 
„ bijna kaal, wat langwerpig en gerimpeld, dat hem altijd een oud voorkoo- 
„ men geeft. Hij heeft agt en twintig tanden ; de hondstanden zijn kort en 
„ omtrent gelijk die van den mcnsch. Zijne wangen-zakken zijn niet wijd; 
„ zijne oogen zijn rond, rosachtig en zeer levendig; de billen zijn eeltach- 
,, tig, en in de plaats van de ftaert is een klein aanhangzel van vel, vijf of 
„ zes lijnen lang. De nagels zijn plat als van den niensch, en hij bedient 
„ zig van zijne handen en voeten met ongemeene behendigheid , om de din- 
„ gen, die binnen zijn bereik zijn, te vatten ; ik heb ’er gezien, die hunnê 
„ banden zeer gemaklijk los maakten. De kleur van den Pithecus verfchilt 
„ van vaal tot graauw: bij alle, die ik waargenoomen heb, was een gedeel- 
„ te van de borst en den buik met eene groote zwartachtige vlek bedekt ; 
„ de roede is dun en nederhangende bij bet mannetjen ; de ballen zijn 
„ klein. 
,, Schoon deeze dieren zeer geil zijn en dikwijls in den tammen ftaat kop» 
„ pelen, gelijk ik gelegenheid gehad heb om waarteneemen , is ’er egter 
„ geen voorbeeld dat zij in dien Haat van llavernij voortgeteeld hebben, 
„ zelfs niet in Barbarije, daar men ’er veeJe in de huizen der Franken houdt! 
,, Als zij paaren , beklimt het mannetjen het wijfjen , dat op vier pooten 
,, Haat; hij fleunt met zij'ne agcerfle voeten op haare beenen, en hij weke 
,, haar tot vv'ellust op door haar met de handen in de zijden te kittelen r zij‘ 
5, is eene ligte maandelijkfe ontlasting onderworpen, en ik heb befpenrd 
„ dat haare teel-deelen alsdan merklijk in grootte toenamen. 
„ In den wilden Haat brengt zij gemeenlijk maar een. jong voort; fchier 
,, zoo dra het geboren is, klimt het op den rug van de moeder, (laat zijne 
„ armen naauw om haaren hals, en zij brengt het dus van de eene plaats naar 
,, de andere ; oikwjjls hecht het zig aan haare borften en houdt ’er zig zeer 
„ fterk aan vast. ° 
,, De aap, met welken de Pithecus de meeste overeenkomst vanalle heeft 
„ is tie Magot, van welken hij egter door zulite in het oogloopende ken’ 
„ merken verfchilt, dat hij wei eene onderfcheiden foort Cchijnt uitteniaa- 
„ ken. De Magot is grooter, zijne ballen zijn zeer groot; die van den Pi- 
” daarentegens zeer klein. De bovenfte hondstanden van den 
„ Magot zijn langwerpig als de haak - tanden van den hond; die van den Pi- 
„ thecus zijn kort en ten naastenbij ais die van den mensch. De Pithecus 
„ is zagter van aart en gezelliger dan de Magot t deeze behoudt altijd in 
,, den huislijken Haat eentn boozen en zelfs wilden aart t de Pithecus wordt 
„ daarentegens gemaklijk tam en gemeenzaam. Als hij van jongs af aan op- 
„ gevoed is, bijt hij zelden, hoe zeer men hem moge mishandelen. Hij is 
„ vreesachtig van aart en weet met eene verwonderlijke fcherpzinnigheid 
„ degeene te onderfcheiden, die hem kwaad willen doen. Hij onthoudt 
„ eene llegte behandeling, en, als men hem die dikwerf heeft ‘aangedaan 
