11 
VAN DEN PIT HE CU S. 
n is ’er tijd en aanhoudende gedienftigheid nodig om hem dezelve te doen 
»’ vergeeten. Hij herkent daarentegens degeene , die hem goed doen ; hij 
» liefitoost hen, roept hen , en vleit hen door gefchreeuw en zeer duidlij- 
5, ke gebaerden; zelfs geeft hij hun blijken van verkleefdheid en gecrbuw- 
»♦ heid ; hij volgt hen als een hond , zonder hen ooit te verlaaten. De 
» fchrik tekent zig op het gelaat van den Pithecus; dikwijls heb ik die die- 
» ren merklijk van kleur zien veranderen , als zij van fchrik bevangen wier- 
” den. Zij kondigen hunne blijdfehap, hunne vrees, hun verlangen, hun 
« verdriet zelf door verfchillend en ligt te onderfcheiden geluid aan. Zij zijn 
zeer morsfig en laaten hunne vuiligheid loopen overal daar zij zig bevin- 
V den; zij hebben vermaak in kwaad te doen en breeken alles wat hun on- 
sï der de handen koomt aan Hukken , zonder dat men hen dit konne verlee- , 
,, ren, welke llraf men bun ook aandoe. De Arabiers eeten het vleesch 
j> van den Pithecus en zij befchouwen het als een goed geregt.” x 
Eij deeze aanmerkingen van den Heer desfontaines zal ik ook nog 
de waarneemingen voegen ; welke ik zelf gedaan heb over de natuurlijke eti 
zelfs over de verkregen hebbelijkheden van dien Aap, dien ik zedert meer dan. 
€en jaar in huis heb; het is een macnetjen, maar dat geene blijkbaare drift 
voor de vrouwen fchijnc te hebben , gelijk de andere Aapen. Zijne gewoon* 
lijke geHalte van beweeging is op vier pooten te loopen, en het is nooic 
dan geduurende enige oiinuucen dat hij fomtijds overeind op twee pooten 
loopt, het lijf wat voor over en de knieën wat gebogen. Over het alge- 
meen waggelt hij, als hij gaat; hij is zeer levendig en bijna nooit in rust; 
zijn grootst vermaak is te fpringen, te klauteren en aan alles, dat binnen zijn 
bereik is, te gaan hangen. Hij fchijnt zig te verveelen, als hij alleen is, 
want dan iaat hij een klaagend geluid hooren; hij houdt veel van gezel fchap, 
en ais hij vrolijk is, laat hij zulks blijken door veele buitelingen en kleine 
fprongen ; voor het overige is hij zeer zagt van aart en gelijkt daarin de 
Orangs-Outangs; ondanks zijne groote levendigheid bijt hij egter zelden en 
nooic llerk. 
Deeze Pithecus, van welken wij hier de afbeelding geeven , had, inde 
maand April 1787, twee voeten en vijf duimen hoogte, als hij regt overeind 
op zijne pooten Hond. Qa") Hij was bijna twee jaaren oud , hij was in tien 
maanden bijna zes duimen gegroeid en was in dienzelfden tijd naar evenre- 
digheid zw’aarer en dikker van lijf geworden; zijn hair was bruiner gewor- 
den, vooral aan den wortel. Van alle de dieren van dat geflacht gelijkt de 
(o) Voornaamjie afmeetingen van Fithecus. vt. d* ?• 
r-engie van het geheel lighaam van het eind van den fmoel tot den aars 
gemceten. , i 9 ® 
van den kop van hat eind van den fmoel tot de inplanting in 
agterhoofd. . .06 6 
a fmoel , beven de neusgaten gemoeten. . . .050 
‘d tusfehen het eind van den tooei en den voorften hoek van bet 
, o 1 I 
B a 
V 
/ 
i 
