s 
5 » 
natuurlijke historie 
Tamarin van onze LIV PI. in het XIV Deel alleen daarin verfchilt dat hü 
een zwart aangezigt heeft , in plaats dat de andere een wit aan^ezier heeft^ 
en omdat hij ook veel zwarter hair heeft; maar voor het overfee eeüike» 
deeze twee dieren m alle opzigten naar elkanderen, en fchijnen öleL 
verfcheidenheid van eene en dezelfde foort te wezen. ^ ^ 
borre zcgt dat de Sagouins Tamarins minder eetneen 
z^n de Sapajous. Zij onthouden zig in de groote bosfchen ^nn 
K'™°rdl’ir dat da Sapaj^s os-er 
™ dan „ensch! niet vingten en dat nij aelft frf Lt bij * „To^ 
draZ^ti-f ' tUtdfmoédSopdenfng 
draagt , zij loopen bijna met op den grond, maar zij fpringen zeer wel in de- 
hoornen van den eenen tak op den anderen. Zij zijn in tafrifke troepen bit- 
een , en geeven eene kleine fchreeuw, of een zeer fcherp gefluit van zig. ^ 
gem^aklijk tain gemaakt, en egter verveelen zij zig h, de ge- 
vatigenfchap meer dan alle laidere Sagouins. Zii ziin 
tan fomtijdS aaar Hark, da men hen wil ia, alken! M 
Sdfft. brood, gekookt vleesch en vrugten. Zij klauteri 
©P' de fchouderen en het hoofd van degeene, welke zij kennen en w. 
«Kcplaagen ^ 2ij zoeken gaeme den bonden de vlooien 
at, en lomtijds lleeken zij de tong uit, die rood van kleur is terwiil rti re- 
loef ortïeS met den kop maakea Hun Weeseh is niet 
’Jb 
