fó 
N A T U U R L IJ K E HISTORIE 
/ 
,, Wij hebben reeds gezegd', dat hij den geheelen dag Hiep ; doch daar- 
„ tegen gelooven wij ook , dat hij het grootse gedeelte van den nacht in^ 
„ eene traage bewjeging, was-. Des nagts ten twee uuren zag ik hem dik- 
,, wils nog wakker; doch des- morgens, om half zeven uuren,. vond men 
,, hem reeds in diepe rust, in welke hij zich, door het fchoonmaaken van 
,, zijn hok , niet liet ftooren. Over dag door veelvuldig plaagen wakker 
„ gemaakt zijnde , werd hij kwaadaartig, dan beet hij, doch alles met traa- 
„ ge beweeging, in het ftokje, onder het maaken van een geduurig her- 
„ haald'naar en k'aagend geluid van Ji ^ eik^i zeer lang, bevend, 
„ en even. zoo als mgn het van den West-Indifchen verhaald, uitroepende. 
„ Hem dus lang geplaagd, en wel ter dege wakker gemaakt hebbende, zoo 
„ kroop hij twee of driemaal door de kooi ; doch ging dan al wedr flaa- 
,, pen. 
„ X«’ee dag. n> na de cerfta proefneemihg met den vogel', gaf ik hem dsis 
„. avonds vier kersfen, die hij fmaaklijk opat. Nu willende beproeven of 
>» de gekorve of beenderlooze dieren ook van zijn fmaak waren, zoo wierp 
„.ik een loevende 'lor C^) hier bekend onder den naam van zwart-ge- 
„ vlakte duinkever of molenaar bij hem. A^nftonds kroop hij naar dit vour- 
„ werp, hij nam het met een greep in zijn poot en at hetzelve met de har- 
5, de vleugel -dekken en alles op, zonder iets over te- laaten. Daar na gaf 
„ ik hem nog een Mosch, die hij langzaam bekroop, en doen ook fchielijk 
„ met d-en poot greep. Hier van een deel gegeeten hebbende liet hij die 
j> » hoewel het reeds laat inr de» avond was’, zitten llaapen. 
„ Dit echter van korten duur zijnde, en wakker wordende, nam hij zijn 
5» vogel wcer,.^heiii verder zeer ïchoon- opkluivende. Daarna at' hij nog 
„ versch gekookte rijst en een ftuk' droog- brood. Dit verrigt hebbende 
„ zag ik, met verwondering, dat hij zig tot de rust fchikte, en wanneer ik 
„ des nachts ten een uur naar bed ging, flfep hij nog gerust en wel.” 
Het IS ongetwijfeld deeze overeenkomst in bet gelald en de traagheid van 
den Ai van Amerika., di'e den Heer vosjtaer hebben- doen gelooven dat 
het hetzelfde dier was; maar; ik herhaal het nogmaals, men heeft Hechts 
derzelv^ afbeeldingen te vergelijken om wel van- het tegendeel overtuigd te 
zijn. Lit alles wat de Heer vosktaer daaromtrent voorftelt en zegt kan 
men niets anders^ befhiiten dan dat ’ér in de oude waereld dieren zijn, diemo* 
gelijk even lui zijp als die van dé nieuwe waereld; maar de naam van luiaarc 
Wi-lkcn men hun in het gemeen kan geeven, bewijst geenzints dat- het dieren 
van hetzelfde geflacht zijn. 
Voor het overige, bevindt zig dit^dier, aan hetwelk wij den naam gegee- 
ven hebben van Lons van Bengalen, omdat wij zijnen eigen naam niet ken- 
nen , of.heeft zig vyeleer bevonden in veel minder zuidiijke luchtdreekcn van 
Afia dan Bengale is; want wij‘ hebben bevonden dat de ontvleeschte kop-, 
van welken de Heer daubenton de befchrijving gegeeven heeft in iS. 
(fl.) Da, ral/ff van lihij* Scarab. Spsc. 57. Edit. XU.. 
/ 
