So 
N A T U U R L IJ K E HISTORIE 
X?oooo«><x>o<xx>o<><><><>»xx>coo<><x><x><xxx ^ ^THT>on rin do i; 
V A N HET W IJ F j E N-, 
D. 
\ 
EERSTE C E S I. A C H T. 
^ — Fe aart van dit wijfjen kwam ons voor geheel verfchiMende te zijn van 
le van het mannetjen; niet alleen was het niet woest, maar zagt en ftree- 
Jende; het fcheen zelfs de menfchen, welke het beminde, aantehaalen, en 
het drukte zijn genoegen uit door eene kleine fchreeuw van blildfchao. 
plden was het gramftorig; fomtijds blafte het., op het zien van een onbe- 
kend voorWCTp, maar zonder andere tekenen van gramfchap te laaten blii- 
kcn : het geblaf was minder fterk dan dat van het mannetjen; het geluid 
leek naar dat van eenen zeer fcborren hond. Somtijds ias zij zof liefkin 
zende, dat zij er lastig door wierd; zij was zoo zagtzinnig, dat zij zig zejfi 
met verdedigde tegens de mishandeling van het mannetjen ; zij goni voor 
hem liggen en rollen, als om genade te verzoeken. Haargezigl fchoo» 
zeer veel naar dat van de wolvin gelijkende, ftreed niet met dien goeden 
aart; zq had een zegt oog., eenen vrijen gang, eene groote geftalte, fchoon 
verre beneden die van het mannetjen, hebbende Hechts twee voeten en neigen 
duimen lengte van de punt van den fmoel tot *et begin van den ftaert;°de 
hoogte was in dezelfde evenredigheid , zijnde Hechts van een en twintig 
duimen en dne lijnen van den fchouder af tot het eind van den voet. 
met haare moeder de wolvin, in gedaante van 
den kop en kleur van het hair op dat deel ; zij had, even al? de wolvin" 
den fmoel dik bij de oogen , zoo dat de -hoeken veel verder van elkanderen 
af Honden dan bij den hond, en zelfs dan bij het mannetjen , dat wij zoo even 
befchreven hebben ; zij had ookv'als de wolvin, een plat voorhoofd de 
punt van den neus wat opgewipt, de oogputren wat fchuinsch, de o oren 
kort en altijd regt op Haande , maar haar ftaert geleek naar dien van den 
Homp , terwijl het mannetjen den Haert van de wolvin 
had. Zij had regte ooren , breed aan het grondHuk, en in eene punt eindi- 
gende, die met omgekromd was, als die van het mannetjen ; dus geleek 
zi] ook volmaakt naar haare moeder door dat kenmerk; zij was zeer lugtig 
zijnde naar evenredigheid hooger op de pooten dan het mannetjen. Zti had 
de dijen en de beenen ook fijner; zij k-on zeer hoog fpringen en zou gemak- 
lijk over eenen muur van zes of zeven voeten hoogte gefpron^-en zijn: zii 
had zes prammen o^nder aan den buik. Voor het overige had%ij , als het 
mannetjen, den rand der oogleden, de lippen en de punt van den neus zwart; 
«Je regenboog van het oog was geelachcig, de oratrek der oogen donker vaal, 
tl el- 
