«7 
VAN DE MÜIL-EZEL-HONDEN. 
U , ceflacht de kenmerken hebbe overgedaan, 
het jong wijfjen van het tweede g onvangen had , uitgezonderd de 
welke ZIJ van de wolvin en cie^ ragden, die, in dat jong wijfjen, van 
ooren en het wit van de voeten ^ jjetgeen fchijnt te bewijzen dat de 
haaren vader fcheenen mannetjens, maar ook op die der 
vader niet alleen ® . j die vier dieren, mannetjens en wijf- 
wijfjens invloed heeft. En jjgj maakzel der 
jens, hadden veel meer van hadden ^ zij hadden, ge- 
voeten, fchoon zij “Sterfte po wa^^ en^ daaren- 
lijk de hond, den voet bre^naa ^„derfte van de geleding der hand 
to alleen het ondeifie van drdeeien des lighaams 
van den hond en de wolvin ^^„1^ zoude kunnen noemen, merk- 
zeer fchecn de vermenging, die men zedeniijK 
baar in hunne aart en oDliuten om te pisfen , als zij vol- 
I. leder weet dat de reuen eenen po^ oplaten om le^p^^ 
wasfen zijn, want, als zij nog jong J , gedacht, ligtte ook 
S p°o«t". rL‘Undenlnd zijnde, hnthte 
“fbe wolven iTnridroofjslr h"d'de^ 
waar met eene ’ ge„ gemurmel van vermaak of verlangen , al* 
ook nog eene fchreeuw , ^ij met moeite 
dat van eenen het nooit na, als zij vreemdelingen zagen , of 
fcheenen te blaffen. Heten J Zij lieten hunne Hgre 
andere voorwerpen , die verlangen of droefheid, en zij buil- 
fchreeuw, of hun hfdden; maar hierin deeden zij 
den altoos als ] g , rp Inno' oDsefloten houdt. Zij fchee- 
nietmeer dan de honden, als Svoelen , want zij huilden 
„en de ^ het vogtig weder wc* 
fterker en in de bosfchen hebben hetzelfde m. 
dan als het mooi we • ^ weder is, en voordonder buien, 
ftina, en men jonge dieren van het tweede geflacht met 
Voor het hec^erfte; zij huüden ook niet zoo dik- 
minder moeijelijkhcid hebban dat zij hun gehuil lieten 
wijls, en het was gj j„eer naar de honden dan naarde 
hooren. Zij fcheenen dan in Item veei m 
wolven te gelijken. -onderlinge gewoonte en die onzen bonden niet 
3. Zi hsdden 7 >J |,„„d me. hunnen fnoe. omcwtoe- 
gewoonlijk eigen is*, namelijk van ne g overfchot van hum 
Sn'' zf nmlien niet illeen kleine holletjens in den grond n.et hnime» 
