VAN DE MU1L-EZEL‘H0NDEN. 
9ï 
/. -Ia (Tpkootnen zijn, en eindelijk alle de kenmei> 
del van deeze eerfte f ugt van den wolf had. Het zou ook zoo 
ken zoude verloren hebben, “ r billende uitkomst, als men hen altoos 
geweest zijn,_ fchoon met eene 'en al g^. 
en geduuriglijk met den wo , fnarjen meer geweest zijn, maar dieren , 
nachten zouden de diereu ge^e 
die in alles naar de wolven -foor^ fcheen dat mannetjen en wijfjen van het 
In het laatst van het jaar 17/7 bekoomen te hebben, zij paarden 
tweede gedacht hunnen g^heelen wasao December 1778, dat is, 
egter niet dan den dertigden jaaren en tien maanden. Het is ook 
4 den ouderdom van omtrent ^ zijn voorcteteelen , en het 
Itrent op dien 
bleek dus toen reeds dat in ftaat zijn , dan met den 
wolf, in den tijd, waarop een jaar en enige maanden 
hond, die °Pi/overe^ tusfchen den wolf en bas- 
voortteelt. Bij deeze tweede voegen, namelijk die van d^e 
taarden , moet men nog jgzeifde fcheen te zijn. Onze bastaarden , z 
baarheid, die ten naasten ^ j „gflacht, hebben maar eens in twee jaareii 
van het eerfie als van het tweede g ac ggrfte geflachc, die voor 
gejongd, want het ioortgeteeld hebben, en die ik,in de 
de ee?fte reis den derden Maart Verfailles heb gezonden , 
maand November faarna, na r g j.gjg gejongd, en al- 
hebben eerst in de lente va J bet tweede geflacht, die de 
hadden ook het geenede minfleteke- 
eerfte reis op L er. ™inrig maanden na dar aij de eerfte rera 
nen van nriigheid gegeevcii, 
ceiongd hadden. , yyojf jn den natuur -ftaat leevenden , be- 
^ En wat de j redenen om te denken dat zij niet zoo groot 
langt, hebben ° en dat de wolf, in plaats van alle 
zij als men Sgdald maar eens in de twee jaaren jongt, en m s- 
jaaren eens te jongen, want i. fchijnt het zeeker te zijn 
fchien zelfs maar eens in d ] jongen wierp, gelijk verfche - 
dat, zoo de wolvin alle veel talrijker zouden moeten zijn , 
den fchrijvers ophoudt deezen vijanden van onzekud- 
ondanks den oorlog, analogie hier een bewijs te zijn dat men met 
den aan te doen; ook bieren hadden, door hunne invvendige ver- 
kan verwerpen. Onze bas verfcheiden andere uitwendige kenmer- 
mogens en door den ^olf, dat men niet wel kan geloo- 
ken, zoo veel overeenkomst „„jpn in eene der wezenlijkfte punten, 
ven dat zij van denzolven ver c 1 ^ eenen wolf, dien men dood 
namelijk de vrugtbaarheid a- Te^n ^ van 
rlxr;S‘=.ï« 7 - 
