ÏOO 
NATUURLIJKE HISTORIE 
?00<X>0<X ^XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX xxxx>000000000000<>00<x>0<>00c< 
TWEEDE VERVOLG VAN DE BASTAARD- HONDEN. 
Ï 3 ‘i dit eerfie voorbeeld van de zeer zeekere voortceeling van eenen hond 
niet ecne wolvin kunnen wij nog andere voegen, maar waarvan de omllan- 
digheden op verre na niet zoo wel bekend zijn. Men heeft in hetjaar 1775,* 
in Champagne, tusfchen Vitry-le- Frangois en ChSions , op een der land- 
goederen van den Heere Graave du hamel een nest van agt jonge wol- 
ven gezien , van welke zes volkoomen ros van hair waren, de zevende ge- 
heel zwart van hair met witte popten, en de agtfte , vaal met graauw ge- 
mengd.^ Deeze wolfjens, aanmerklijk om hunne kleur, hebben het bosch, 
daar zij geboren waren, niet verlaaten, en ziin zeer dikwijls gezien door de 
bewooneren van de dorpen Ablancourt en la ChaulTée, digt bij dat bosch 
liggende. Men heeft mij verzeekerd dat deeze wolfjens voorrgekoomen wa- 
ren uit de koppeling van eenen bond met eene wolvin, omdat de\osfe 
wolfjens zoo zeer naar eenen hond uit de nabuurfchap geleeken , dat men 
’er zig in bedrogen zoude hebben; egter moet men bij deeze gisfing ook nog 
onderftelien dat de rosfe hond, vader van die bastaards, eenen zwarten hond 
tot v’ader of moeder gehad had. Üe vellen van deeze jonge dieren zijn mij 
in het kabinet des konings gebragt , en , die aan eenen bontwerker hatende 
zien, zag hij dezelve, op het eerlle gezigr, voor honden- vellen aan; maar 
dezelve nader bij befchouvvende , heeft hij de twee foorcen van hair be- 
fpeurd, die den wolf en de andere wilde dieren van de huis -honden onder», 
fcheiden. Het is aan den Heer de cernon dat ik de kennis van dit feit 
verlchuldigd ben, en hij is het die de goedheid gehad heeft ons de vellen te 
zonden, om die te bezien; hij heeft mij den agt en twincigllen Oélober eenen 
brief gefchreven, van welken ik hier een uittrekzel zal geeven. 
„ Wij beltemden den vierden November om op dien troep van kleine wol- 
„ ven cc jaagen. — Men liet het bosch doorfnuffden door drijf brakken, die 
„ gewoon waren op den wolf te jaagen ; men vondt hen dien dag niet, 
„ fchoon zij twee dagen te voOren door den Hoer d’ablancourt gezien 
„ waren, die, te voet en ongewapend zijnde, zig vermaakt had met hen 
„ vrij lang op tien roeden aHlands van zig, rondom het bosch, te bekijken 
„ en verwonderd was geweest dat zij zoo min wild waren, ik’vroeg, zegt 
„ de Heer de cernon, aan den herder van ablancourt, die daar 
„ was , of hij die wolven ook gezien hadde; bij zeide mij dat hij hen alle 
,, dagen zag, dat zij zoo mak waren als honden, dat zij zelfs zijne koeien 
„ bewaarden en midden onder dezelve fpeelden, zonder dat zij in het minst 
„ bevreesd voor hun W'aren: hij voegde ’er bij dat ’er een geheel zwarte bij 
„ was, dat alle de andere ros waren, uitgezonderd nog eenen, die asch- 
„ graauw was 
I 
