104 natuurlijke historie 
„ gelukte hun flegts haar uit het land te verjaagen, na dat zij ’er zig bijna 
j, een jaar had opgehouden. ° ^ 
„ Maar hetgeen bij die klop-jagten veel verwondering baarde, was dat 
,, men verfcheiden maaien bij deeze wolvin eenen hond zag van de wind- 
„ honden foort, die zig bij haar gevoegd had, en die den Heer van de paro- 
„ chie van Mobec, in de nabuurfchap van het bosch van Mont-Castre toe- 
,, behoorde. 
„ Men wist dat deeze wolvin, zeekerlijk ritfig zijnde, des nachts in den 
,, omtrek van het huis van den Heer van Mobec kwam huilen , om den 
» hond tot zig te lokken, die ook indedaad naar haar toe gong, hetgeen 
„ aanleiding gaf dat men den Heer van Mobec verzogt zig van zijnen hond 
,, te ontdoen, dien hij dan ook liet dood fchieten.” 
„ De wolvin was ondertusfchen met jongen, kort daarna wierp zij; de 
„ inwooners vonden vijf jongen ; men bragt ’er twee van aan het kas- 
„ teel van Laune ; de priester van Angoville voedde ’er een enigen tijd van 
„ op, die iets van den hond en van den wolf fcheen te hebben; maar hij 
„ wierd zoo boosaarcig en maakte zulk eene flagting onder de hoenderen^ 
,, dat hij hem moest laaten dooden. * 
„ Toen de windhond dood, en de jonge wolven gevangen waren ver- 
„ toonde zig de wolvin niet meer in het land. ’ 
„ Het is zeeker dat zij met jong was van den hond , naardien men hen 
„ verfcheiden maaien bij elkanderen gezien had, alzoo ’er geen wolf in die 
„ ftreek was, en omdat zij haare jongen wierp omtrent drie maanden na men 
„ hunne vereeniging befpeurd had, en het gehuil had gehoord, dat zij aan- 
„ hief om den hond bij zig te doen koomen, 
„ Dit alles is voorgevallen van den zomer van 1774 tot in den zomer 
» *775 5 is allen inwooneren van die ftreek bekend. 
„ Men heeft bij den Heer Graave van castelmore een hondjen ge- 
„ zien, omtrent een jaar oud en vrij fraai van gedaante, dat men verzee- 
kerde vooregekoomen te zijn van een klein teefjen en eenen vos ” 
(^Uittrekzel van eenen brief uit Parijs^ gefchreven den twaalfden 
*779 > 
Alle deeze feiten bevestigen dat de Ouden voor ons waargenoomen of ver- 
moed hadden; want verfcheiden hunner hebben gefchreven dat de honden 
konden koppelen en voortteelen met de wolven en vosfen. 
NIEUW 
■J 
/ 
