115 
VAN 
P E' N WEZEL. 
keur geeft ; Wj g«ft eenen Herken reuk ,an eig, voor.1 eU hij gerergd ' 
wordt. . jjg vangt, verliezen hunnen wilden ea 
„ De wezels , f ^‘^„randert zelfs in onderwerping en trouw je- 
„ weêrbarftigen aart ; die aart 
„ gens den meester , maanden gehouden heb , en dien men zeer 
„ Een Wezel, dien ' gedeelte van zijne natuurlijke vlugheid, 
jong gevangen had, ve kwamen ik hem aan de keten had gelegd; hij 
toen hij in gevangenfcb p ^eer fcherpe honds- 
beet fel, als hij honger «len Ineed^^^^ 
tanden , die de banden tot P he hebbende dan fnijtanden en kie- 
tuurlijke wapenen berooid, e^ 
zen, weinig dienst nodig had om te eeten of te flaapen, be- 
Z h'l g^uugSiT ruor u.ii op.a.«ruu , «n. curcu en Haapru riju 
„ Ik had een klem W bijten of boos wierd. De 
was aart zt^danig, dat hij beefde, op 
zweep bedwong zijnen ^ b ^ ^ hij mij dat werktuig 
zijnen buik gO"S . ik de uiterlijke onderwerping zoo wel in enig 
zag aanvatten. INooic ” bewijst dat redenlijke llraflen , wel té 
dier afgebeeld gezien, | Uefkoozingen en weldaaden verzeld , de 
pa^fe '^."g^diend , N an opvoeding en erkentenis re- 
wilde dieren, Jblen„en cm aan den mensch verknogt maaken. - 
kenen, twaalf fchreden 
Ve“a%rn ftukiuf.U:sctr;oo'groor,ft ueuu kersfeu-fteeu, eu ru pup.er 
” Su" rvft^ch:Va. 'k "ï i.r vJburgen had , opfchuuru, . uu huc 
;; vleescb in een’ oogenW^^ anders zijnen opvlie- 
„ Dat dier j , Jrnio-sn aart voor alle andere menfchen behouden ; 
„ genden wreeden en^toornig^ met hetzelve wilden fpeelen ; de katten, 
het beet zonder ^ aUoos de voorwerpen van zijnen 
„ de vijanden van als ik hem in de 
haat; de groote bppden, d 9 ^b .. gram* 
handen had ’ beet hij m ^ reuk’uit, die alle de dieren deed wegloopen, 
fchap , en^gaf ecne-n ft»kenden reuk m , 
en riep chi, c/tt, cht, chu Ik nco icu^^t^.i, gcucu , ^ buurt, 
reuk agteiuic zien gaan, en het is zeeker dat enige hm ^jgjenhad- 
den, zoo laug mijn wezel leefde. P u 
95 
95 
9 » 
99 
9 > 
99 
99 
99 
99 
99 
99 
99 
99 
•9 
/ 
