VAN DEN WEZEL. 
119 
5 » 
» 
9 ’ 
9*» 
9’ 
»’ 
»9 
9’ 
9 > 
9> 
9 > 
99 
99 
99 
99 
9 » 
99 
99 
99 
♦9 
99 
99 
99 
99 
99 
99 
99 
99 
99 
99 
99 
99 
,, M 1 * «rorme melk; maar oordeelende dat hij vaster 
dagen j raauw vleesch aan , dat hij mee fmaak 
fpijae “ „ffchaapen-.leeseh geleefd, naar 
h“ "elf en ia ióo ram geworden, dar geen hond genreenaaamer kan 
,:“k"du,f u vereeekeren ^ 
voorkeur ge^t , 'i S® waar hij eer mee gulzigheid en loopr 
verkiest hl, het verschat ; h is waa . " J S b 
dan weg ; maar ^'kw.)ls «t hy ook u. nu 
hij neemt zelfs gaetne de liokaen u.t ^ 
St^ij aaó • giet"' hem die dan bee.jen bij beerjen in mijne hand; dan 
kijkt aao ■> j ö _ . gedienftigheid niet heb, proeft hif 
drinkt hij is, gaat hij gewoonlijk flaapen , 
’er hjl vermaak niet llooren;_hi| 
maar hij | j ^ middel gevonden den lïank, dien hij bij 
h” eft Tor reuk";, kén re verddjvenf hij kruipt in een van mijne mar 
trfsfen-^ door een losgecornd eind., en llaapt danr over dag.; des nachts 
ik hem in een getralied hokjen; altoos gaat hij ’er met moeue in en 
knomt %r met blijdlkhap weder uit. Als men hem in vrijheid laat voo ik 
u irtpr hii allerleie aardigheden op mijn bed, kruipt erin,. 
ben 
?4”’ o^Ï^" alf ^Sïm Sja^raS: om mij/l?-? S 
hoofd, op ,j,^e i|j bij geen ander viervoetig dier gezien 
vlugheid en ^ ^eer dan drie voeten aflknds aanbie- 
df fpAg. hi " inf^ooder ook re misfeu. Hij heeft veel fc rand«. 
heid In Sizonder veele listen om tot zijn oogmerk te geraaken en fchijnt 
hetgeen min hem verbied re willen doen, alleen 
Mérhrèfiéi'és rh^;."?ai:fii ^ "fi?; 
S'^n^'é^eS ™ £i^ airoTmef ïéïïef élr n'Lp '^wekr had- 
de- hH ioonr gfcé ongenoegen dan als men hem opnuir, of alsmen hem re 
fan’g divSéoml enia, L, een lig. geknor, dar verfch.lt, z,,ne bl.jd- 
fchap perfoonen mijne ftem onderfcheiden, 
„ D.r dierrjen kan »”“>!' andere menfehen heen om b, 
’:Ïomè'u;'%ir?P®“-Sjvrolijker 
ftreelt mij met zijne twee kleine pootjens de km met een® ^ 
blijdfchap, die zijn vermaak uitdrukken; ik ben de eentgft » 
M 
» 
/ 
