14a NATUURLIJKE HISTORIE 
hónds* tand en een kleine puntige tand daarbij. De onder- kaak heeft twee 
zeer kleine fnijtatlden, die tegens elkanderen ftaan; de twee hondstanden 
van de onder - kaak eindigen in eene punt, en zij vertoonen aan de zijde eene 
groef, in welker holte de bovenfte hondstanden fluiten. , 
BIJVOEGZEL TOT HET ARTIJKEL VAN 
DEN EGEL. 
(^FlIL Deel ^ bladz. 17.) 
I 
Jk heb in het artijkel van den Egel gezegd dat ik twijfelde of hij op de 
'boomen klomme en vrugten op zijne pennen wegdroege ; ondercusfchen heb- 
ben mij enige jagers verzeekerd dat zij egels op boomen hebben zien klim- 
men en vrugten op de punten van hunne pennen wegdraagen. 
Zij hebben mij ook gezegd dat zij egels hadden zien zwemmen, en zelfs 
groote waters vrij fchiciijk zien overzwemmen. In enige dorpen heeft men 
de gewoonte een vel van eenen Egel te neeraen en dat op den kop van de 
kalveren te binden, als men hen wil fpeenen; de moeder, zig voelende 
Heeken , weigert het kalf de fpeen en verwijdert zig. 
Ziet hier enige waarneemingen over Egels, welke ik in huis heb laatea 
z>p voeden, 
Den vierden Juny 1781 bragt men mij vier jonge Egeltjens met de moe- 
der; hunne pennen of ftekels waren reeds te deeg gevormd, hetgeen fchijnt 
aanteduiden dat zij reeds verfcheiden wecken oud wartn. Ik liet hen alle bij 
malkanderen in eene groote vogel- vlugt zetten, die met ijzer draad- werk 
gefloten was, om hen op mijn gemak te kunnen waarneemen; men legde tak- 
Ln en bladeren in de vogel-vlugt, om die dieren eene fchuilplaats te verke- 
nen om te flaapen. 
Geduurende de twee eerfte dagen gaf men hun niets tot voedzel dan enige 
Hukken gekookt osfen - vleesch , dat zij niet aten; zij zoogen ’er flechts het 
fap uit, zonder de vezelen van bet vleesch te eeten. Den derden dag gaf 
men hun verfcheiden foorten van kruiden, als kruisworcel, winden, enz. zij 
aten ’er niet van ; dus kan men zeggen dat zij geduurende die drie eerfte da- 
gen ten naasten bij vasteden ; de moeder Jcheen ’er egcer niet door verzwakt 
gaf haare jongen dikwijls te zuigen. 
De volgende dagen kreegen zij kersfen , brood, raauwen osfen -lever; 
den laatften zoogen zij gretig.uit, en de moeder en de jongen verlieten dien 
niet voor dat zij geheel verzadigd fcheenen; zij aten ook een weinig brood. 
