vast is, dat niet onder hem weg wijkt, laatende leunen, en het zet de 
„ voorde pooten op een dok of iets hoogs, zijnen bek met de tong lekken- 
„ de , zoo lang het werk duurt. Men zoude zeggen dat het zig met moeite 
,, ontlast, en, om zijne neiging tot zindelijkheid waarteneemen , heeft mea 
,, het een gemak, eene foort van dilletjen gemaakt, van hetwelk het zigal- 
„ tijd bedient. 
„ Het voedt zig met groenten, met vrugten, met aardappelen, die hec 
„ zeer gaerne zoo raauw als gekookt eet ; het eet zelfs gerookt osfen- 
„ vleesch, maar bet eet geen ander vleesch dan dat, en nooit raauw; 
9, denküjk heeft men het geduurende zijnen overtogt over zee dat voed- 
„ zei doen kennen , dat men egter dikwijls verwisfelen moet , want het 
„ wordt het welhaast moede en het verliest zijne eet lust , als men het 
,, verfcheiden dagen lang hetzelfde voedzel geeft. Dan brengt het eenea 
„ geheelen dag zonder eeten door , maar des anderendaags haalt het zijne 
„ fchade in; het eet de mos en de fchors van de eiken, en weet behendig 
,, tot onder in den hout- bak te kruipen, om de bast van de blokken afte* 
9, knaagen. Gemeenlijk drinkt het niet; men heeft het alleen dikwerf zien 
,, drinken , als het gezouten osfen -vleesch gegeeten had. Het wrijft zig in 
,, het zand als de hoenderen, om zig van het ongedierte, dat het hinder- 
9, lijk is, te ontdoen, niet door zig ’er in te wentelen, als de honden en vos- 
9, fen, maar op eene geheel andere wijze als alle de andere viervoetige die- 
,i ren, en even als de faifanten en patrijzen. Het is altijd zeer vlug het ge- 
,, heel jaar door, en het koomc mij al te wakker voor om te denken dat het 
„ een gedeelte van den winter in eenen ftaat van verdooving kan doorbren- 
9, gen als het marmeldier of de relmuis. Ik kan ook niet zien dat het zig 
„ een hol in den grond kan graaven als de marmeldieren en dasfen, alzoo 
,, het geene kromme nagelen aan de vingeren beeft, en de vingeren ook 
„ niet tterk genoeg zijn voor een zoo fuuw werk. Het kan alleen inde fplee* 
„ ten der rotfen kruipen, om ’er zijne woonplaats temaaken, en om zig te 
„ bergen tegens de roof- vogelen, die het zeer vreest; ten minften elke 
,, kraai, dien de onze ziet vliegen, als hij op het venfter zit, welke plaats 
9, bij gaerne verkiest, ontrust hem; dan fpringt hij ’er terftond af en kruipt 
,, in zijn hokjen, waaruit hij eerst lang naderhand voor den dag koomt, als 
,, hij denkt dat het gevaar over is. Hij bijt niet fel, en fchoon hij het 
„ poogt te doen, als men hem tergt, kan hij zig weinig met zijne tanden 
,, verweeren, zelfs niet tegens het Spaans'ch hondjen van zijne meesteres, 
„ dat, jaloers over de gunften, die men hem bewijst, Ibmtijds met hem 
„ oneenig wordt. Hij vindt waarfchijnlijk in den ftaat van vrijheid zijn heil 
„ alleen in de vlugt, en in de vlugheid van zijne fprongen, talenten, die 
„ dat klein diertjen zeer nuttig zijn, dat, volgens de berichten der reizigers, 
,, de rotfen van het zuidlijk Afrika bewoont. Schoon hij zeer vet wordt, 
„als men hem opgefloten of aan den band houdt, wordt hij weinig dikker 
„ dan een ander dier, dat wel gevoed wordt, zoo dra men hem volkoomen 
„ vrijheid geeft van te loopen en zig beweeging te geevcn.” 
