VAN HET RENDIER. 
i5s 
99 
99 
99 
99 
99 
99 
99 
99 
99 
99 
99 
99 
99 
99 
(laat tioff eevaarlijker met zijne voorde fiooten. Het heugt mij *^ 3 t het 
” Rend”efefns, uit de ftad Schwedc gegaan zijnde, aangevallen wierd door 
eenen erooten vleeschhouwers hond; maar zonder vervaard te worden, 
f uor en eaf den hond met zijne voorde pooten eenen zoo hevi- 
•• «fllaï dV.’l^Flp dt pla- dood ileofliggepr Op dien rijd had hij 
„ gen llag, J q kersmis en in het begin van hetjaar, naar zij 
” ond°rvèlf g-'i dejianne.iena'af, en in de 
j hebben aü een nieuws de wijfjens daaremegens laacen 
haaTlwënn dê mei- snaand eallcn , en al] w.ij.en aig aan hes hout in de 
Tid' ™den^, tèr-wijl de manpatjens daar agt maanden aan beüeeden : ook . 
’• heLen dfinetjeis, als zij over de vijf.jaaren zijn, een gewei van eene 
” ^ r^fT -hplttke lengte i de pverr fcheuten hebben breede greepen, gelijk 
” ook het^bovende^van de dammen, maar het hout is minder dik en broo- 
fer dan dat van het hert en het damhert. Het is misfchien oo,v om het 
hpwmren als het nog teder is, dat de natuur het met een 
„ tiog , i^g^ekt’heeft dan het nieuw groei van het hert; want het 
gi^ei vai hefllendS is veel dikker dan dat van het hert, en egter 
” 7ifn "^afs h^eVz^g aan n«.nout gewreven heeft, Ue ftatnmen veel dunner. 
” Hrt’ Rendier kan weinig met da fcheuten kwetfen , gelijk het hert doet, 
” k!rftn’nt met de greepen van onderen naar boven, hetgeen gas» 
„ maar het door aangemerkt heeft in de befchrijving , die hij 
ton PH ^ van de van DüFOüiLLoux. Alle 
van het Rendier gegeeven hebben beweeren dat de uielk, 
men van de wijfjens melkt, geen boter geeft; die ha,ngc, geloof 
T ^of ^n het voedzel af, of van de wijze, waarop de melk behandeld 
j iir liPt de rendieren te Schwedt melken, en vond de melk uitmun- 
hPbbende eene fmaak van nooten ; ik nam ’er van mede in eene 
die tot mijnent te laaien proeven, en ik was zeer verwonderd 
?-^mi’ine aankomst te zien dat het hotfen van mijn rijdtuig, geduurende 
drie uuren, dien men moet afleggen om van Schwedt aan 
Tifcharoen Lter, en voorcreflijk van fmaak. Ik meen dan op die proef-. 
" nleSingTmogen ^ dat de melk van derendieren zeer goede 
” boter g«ft als^ zij gekarnd wordt terftond na dat zij gemolken is, want 
” h^is nief dan zuiJefe room. In Zweden beweert men dat de rendieren- 
” melk eene garftige en onaangenaame fmaak hebbe ; hier heo ik het tegen 
:: ril onderindlns nsnar in^Zwedan <>P -j:' 
, niet als in Dnitschland; hier graazen de reiidieren op 
men voedert hen met garst, want hebben zij alt^dgev.eig^^^^^^^ 
den geeft men hun mos ( hchen rangtfermus^ die hier in ejne jaeine 
” hoeveelheid in onze bosfehen groeit, en zij eecen het gretig. Ik heb op- 
” 1 j.f Upt pekraak dat de rendieren Jaaten hooren, als zij gaan, 
” SJ^ormkt wordf door het voorfte deel van de hoeven, die tegens elkan- 
A. 2 
55 
-55 
99 
99 
55 
99 
99 
99 
99 
5 » 
55 
55 
55 
