M 
de natüurlyke histori 
E 
of kleine boompjes formeeren moeten, na verloop van honderd, of tweehoc- 
j, derdjaarcn, datis te zeggen, tot aan de verdelging van het individu He*" 
„ fchynt eveneens, dat dit zaad niet llegts alle de bewerktuigde wezens ‘bevat 
„ die ten eenigen dage het Individu moeten uitmaaken, maar ook alle de zaaden! 
5, alle de individu s, en alle de zaaden der zaaden, en alle de opvolging van indi- 
„ vidu s tot aan de verdelging der foort toe ^ ö ö 
Dat IS de voornaamfte zwaarigheid, en hetftuk, het welk wy met de raeefte 
aandagt onderzoeken moeten. Het is zeker, dat het zaad door de enkele ont- 
zwagteiing van de fpruit, welke het bevat, in het eerde jaar een klein boompie 
voortbrengt.^ en dat dit kleine boompje en die fpruit, in een naauw bedek, 
was begreepen; maar het is niet even zeker, dat de knop, die de fpruit is, voor 
het tweede jaar., en dat de Ipruiten der volgende jaaren , even weinig als alle de 
kleine bewerktuigde wezens en de zaaden, die malkander opvolgen moeten, 
tot aan het einde der Wereld , of tot aan de verdelging van de foort eveneens be- 
vat zyn in het eerde zaad. Dit gevoelen onderdek een voortgang in het on* 
eindige, en maalct van yder individu, dat werkelyk bedaat, eeii oorfprong van 
voortteehngen in het oneindige. Het eerde zaad bevat alle de Planten van zvn 
loort, die reeds vermenigvuldigd zyn, en die zig voor altoos vermenigvuldigen 
moeten. De eerde Menfch bevattede werkelyk alle de Menfchen, hoofd voor 
hoofd , die geweed zyn , die zyn , en die zullen zyn, op de Aarde ; yder zaad, 
yder uier , kan zig ook vermenigvuldigen, en in het oneindige vóórtbrengen, 
en bevat, by gevolg, zo wel als het eerde zaad, of het eerde dier, eene on- 
eindige nakomelingfchap in zig. Zodra wy ons eenigzins in deze redeneeringen 
toegeeven , zullen wy den draad der waarheid in dezen doolhof van het onein- 
dige wel haad verliezen, en in plaats van het ftuk op te helderen of de vraag 
te beantwoorden, zullen wy niets anders doen, dan dezelve te omzwagtelen or 
te verwyderen. Het is eveneens^ als of men het voorwerp buiten het bereik 
van zyn gezigt zet, en dan vervolgens zegt, dat het onmogelyk is, om het- 
zelve te zien. o j > 
Laat ons een oogenblik dil daan , op die denkbeelden van voortgang en ont- 
zwagtelmg in het oneindige. Van waar krygen wy deze Wet ? Wy kunnen het 
denkbeeld van oneindig niet krygen, dan van het denkbeeld van eindig,- het is 
hier een oneindig van opvolging, een meetkundig oneindig ; yder Individu is 
eene eenheid , verfcheiden Individu’s maaken een eindig getal , en de foort is het 
oneindig getal. Dus mag men , op de zelfde wyze als men kan toonen , dat het 
meetkundig oneindig niet beftaat, ook verzekeren, dat de voortgang of de 
.ontzwagtehng in het oneindige even weinig beftaat, dat hef niet dan een denkbeeld 
van aftrekking, eene affnyding is, van het denkbeeld van het eindige,* waarvan 
men de grensperken wegneemt, die alle grootte noodzaakelyk bepaalen moeten 
(ö) en dat men by gevolg uit de Wysgeerte moet verwerpen, alle begrippen, die 
jioodzaaklyk leiden tot het denkbeeld van het vvezendlyk beftaaii, van het meetkun- 
dig of rekenkundig oneindige. 
De voorftanders van dit gevoelen moeten dan zeggen, dat hunne oneindige 
bewys.dat ik daar van eegeeven hebj 
VciWaüDg^van de Fluxions van Nswxon. pag. 7. enz» 
zien, in de Voorrede voor dc 
