DE NATUURLYKE HISTORIE 
t6 
men dus zoude aangaan tegen de gemaakte onderflelling, dat de hoedanigheid 
algemeen is , en tot alles behoort. 
Zo tnen daarentegen de reden van een byzonder uitwerkzel vraagt, zal men 
dezelve altoos vinden, zodra men duidelyk zal kunnen doen zien, dat dit by- 
zonder uitwerkzel onmiddellyk afhangt van de eerde oorzaaken, daar wy van ge- 
Iprooken hebben , en de vraag zal opgeloft zyn, zo dik wils wy zullen kunnen 
antwoorden, dat het uitwerkzel, daar het om te doen is, met een algeraeener 
uitwerkzel is verbonden , en het zy dat het daar onmiddelyk , of dooreene faaraen* 
ketening van andere uitwerkzelen mede verbonden zy, de vraag zal eveneens 
opgeloft zjn , mits dat men de afhankelj''kheid dezer oorzaaken van inalkande» 
ren , en de betrekkingen , welke zy te faamen hebben , duideiyk zie. 
IMaar zo het byzonder uitwerkzel, waarvan men ons de reden vraagt, ons 
niet toefchynt , aftehangen van deze algemeene uitwerkzelen , zo het daar niet 
alleen niet van afhangt , maar zelfs geene overeenkomft met anderen byzondere 
uitwerkzelen fchynt te hebben , dan is dat uitwerkzel , als zynde het eenigft in 
zyn foort, en niets gemeens hebbende met andere uitwerkzelen, ten miniten, 
niet niets dat ons bekend niet te verklaaren, cn moet de vraag daaromtrent 
als onoploffelyk worden aangeraerkt, om dat men , om reden van eenc zaak te 
geeven , een onderwerp moet hebben , waaruit wy dezelve haaien , en dat wy 
hier geen bekend onderwerp hebbende, ’t vvclk eenige betrekking heeft, met 
dat het welk wy willen verklaaren, ook niets hebben, waaruit wy de reden, 
welke wy zoeken , haaien kunnen. Dit is het tegengeftelde van het geen ge- 
beurt, wanneer men de reden van eene algemeene oorzaak vraagt; dan vindt 
men dezelve niet, om dat alles de zelfde hoedanigheden heeft, en bier integen- 
deel vindt men de reden van het enkel , cn op zig zelf alleen ftaande , uitwerk- 
zel, daar wy van fpreeken , niet, om dat niets van ’t geen bekend is, de zelfde 
hoedanigheden heeft, Maar het verfchil tuflehen het een en ander beftaat hier 
in dat'liet , gelyk men gezien heeft , beweezen is , dat men geene reden kan 
vinden van een algemeen uicwcrkzel, dewyl het alsdan niet algemeen zou zyn, 
daar men iniegendeel kan hoopen, t’eenigen dage de reden te vinden van een 
uitwerkzel , ' dat , ten opzigte op zig zelven alleen ftaat, namelyk door het ont- 
dekken van eenig ander uitwerkzel , betrekkelyk tot het cerfte , en thans onbe- 
kende, welk ander uitwerkzel of by geval, of door proefneeraingen kan gevon- 
den worden. 
Daar is nog een ander foort van vraagen, welk men Vraagen van beftaanlyk- 
heid (*) zou kunnen noemen. By voorbeeld, waarom zyn ’er Boomen? Waar- 
om zym’er Honden? Waarom zyn ’er Vlooijen? enz. Alle deze vraagen van 
bcllaanlykheid , z)m onoplosbaar, want zy die meenen dezelve te beantwoorden 
door de Eind - oorzaaken aan tewyzen, letten niet, dat zy het uitwerkzel v<^or 
de oorzaak noemen; dewyl de betrekking, welke deze dingen met ons hebben, 
niets te doen heeft, met derzelver oorfprong; de zedelyke overeenkomft of ge- 
volglykheid , kan nooit eene natuurkundige reden worden. Ook 
(*) Dus noem ik hier Quejiions DE Fait, om den zin myns Schryrers uit te drukken; elk 
die Franfch en Neerduitich verftaat, weet, hoe beawaariyk nen dat de Fait dikwils kan 
üvcibrengen. Ffnaaitr. 
i 
