DER dieren. 
, ^T' 
onSfclSLT” J waarin men het Waarom gebruikt , zom-vuidig 
van?eSzaakt^rV?^°^^^^ te pas koomt? Het Waarom, is altoos betreklyk 
Su'en PJ^nten zig ^Loortb?eiT°en 
Dier in het bvzonder^^S" cic I-Morie der voortteeUng van yder 
wanneer vvy^alle de’wvzen vaï byzonder, tegeeven; maar 
Ss°C 'i^Lks vëë®'?e\oomëe£^^ 
leeren, dië^EhëbTnf ttwv"""’ 
en dat de ^i^ibaare ndddelen waar van dc Natuur Jrvnnr i I 'T“"’ 
ging bedient, ons niet toefcliynen eenige betrekki w ^ hervoortbren- 
zelen die daar uit voortkomen, zullen ty vcrpltc'’zvn hJf?’ Tï “i^werk- 
reu, en wy zullen moeten vraagen- welk ^is^r5a?bl^^ ^ voorilel te verande- 
„ welk de Natuur kan gebrin-ken! om verborgen middel, het 
Dit vraagftuk, ’t welk ‘het wëareT f brengen ?” 
deeerfteen tweede vraagen Vnlo-ens’u 
di7?“kfcyn“lif ms’ Z^l ’f t" *““¥'' ondernellingen tc maaken , en- 
nietdea„tef“jf,|f“ Xn overeenkomft te licbbm 
ten, welke de sedaane yank- ^loet alle de zulken uitflui- 
moet geen gebruik maaken’ vfn ^ : by voorbeeld, men 
eerfte fpruitje , alle de fpruitjel van dewelke onderhelt, dat in het 
iat ’er, by ydere hervoonbrenging, eSe * erè 
Sën ‘nirwf hier van, zog ik, gee„ gebruik maaken , om dat deze oLs" 
de^edenet te vindL.^'^oëïmoet^^^^^^ onniogelyk is, 
dt 
^'“1 ‘'f ftóeds'fet JoS^zyn 
