9» 
99 
OERDIEREN. 
ons mogelyk zou zyn , om door dat zelfde zintuig eenig denkbeeld van de oo- 
in deze onderftelling, zouden de vormen, welke ik gezegd 
tVior’ ■iMatuur gebruikt, ons zo geinaklykte zien en te begrypen zyn , als ons 
Snn! a uitwendige zyn ; en zelfs de lioedanigheden, die het 
Hpnbo? lighaamen doordringen, zouden de eenige zyn, waarvan wy klaare 
iirnrpi hebben; die, welke niet dan op de oppervlakte werkzaam 
waren , zouden ons onbekend zyn , en wy zouden in dit geval middelen van ver- 
toomng hebben, om hetbinnenfte der lighaamen na te volgen, en te doen zien, 
gelyk wy die thans hebben, om het uitwendige over te brengen. Deze inwendi- 
wy nimmer zullen hebben , kan de Natuur hebben, gelyk 
S^amen doorSfr '"n inderdaad het binnenfte der lig- 
eSKften i ^ 5'. onderüellmg dier vormen is derhalven op goede over- 
eeniiTP tpcrp hebben thans maar te onderzoeken, of dezelve ook 
eenige tegenftrydigheid bevatte. 
twee die uitdrukking. Inwendige vorm aanOtonds 
« betreken? kan fchynt in te fluiten; dat die van vorm geene 
betrekkin^ moet hiuK ’ j®*" dc oppeiwlakte, en dat die van inwendige hier 
DcircKKing moet nebben tot de maïla; dit is eveneens, drinet men aan als nf 
” . »i^va„ee„e„ ite ™“‘ 
gepzeggelykheid ’t welt ^ïn- gebezigd hebben , om het denkbeeld van te- 
ne aangfnoZe^hlr”^^ gewoone termen , en die ee- 
VcrJvSen ak vertonnen, van den geeft te 
zoS nnkonml^ bezigeii der gebruikelyke bewoordinlen ligt 
Skan£r.;p ’ Lnftenary nutteloos is , zodm 
nie?s tPffen^p^ ^^^,^‘^fegenftelhng, niet dan in de woorden is, en dat ’er 
mep tegcnzeggelyks m het denkbeeld zelve plaats heeft. Nu zeg ik, dat telkens, 
ais er eene eenheid in het denkbeeld is, daar in geene tegenzeggelvkheid , of ftrv- 
n?S ku„„Zi,,S “ “ fu «y ™ oen*i„VeU\a,, él 
fleldtm ïm denkbeeld enkelvoudig is, hetzelve niet faamge- 
tóeg <ogenfcï,‘ ‘‘„“iJ.f® > OU by gevolg zal het 
door de zirltnfgaik^gln” maVS '"®f So™rword!ngen, welke wy 
TeStratZS Sé SoT"”” 
i S? - Se. daéé er v^*fisi wr; zis 
tói te Srsf”,’/" '’O' «O’ï'eo'y'' “ 0 .S tege.rzeggelyks bevaS zédt 
mg IS het denkbeeld van den inwendigen vorm. Ik keu eene eieenfeban 
tuur, welke men zwaarte noemt, die het lighaara inwendig dowdring^; ik nl^ra* 
ia/ 2 
