DE NATUUR LYKE HISTORIE 
klompjes toelaaten dan zulken, die htin voegen; alle de deelen des lighaams van 
eene Plantluis, of van eetie Uijen , ontzvvagtelen zig door deze opneeming, of 
inwendige culTchenvoeging der klompies , die voor hun gepaft , of met hun over- 
eenkomilig zyn, en wanneer die ontzwagteling tot een zeker punt volbragt is, en 
de Plantluis en de Uijen groot genoeg geworden zyn, om een volwaffen Plantluis 
of Uije te zyn, zo wordt de hoeveelheid werktuigelyke klompjes, welke zy 
voortgaan met het voedzel te ontvangen, in plaats van tot de ontzwagteling haa- 
rer vevfchillende deelen gebruikt te worden , van elk dezer deelen te rag gezonden 
naar eene of meer plaatfen van hunne ligbaanien , alwaar deze werktuigelyke klomp- 
jes zig verzamelen, en zig vereenigen, door eene kragt, gelyk aan die, welke 
lien de verfchillende deelen van hetlighaam dezer Individu’s deedt doordringen; 
zy raaaken, door hunne vereeniging, één, of meer kleine bewerktuigde lighaamp- 
jes, geheel gelyk aan de Plantluis of de Uijen; en wanneer die kleine bewerktuig- 
de lighaampjes geformeerd zyn, ontbreekt hun niets anders, dan de middelen om 
zig te ontzvvagtelen, het welk zy beginnen te doen, zo dra zy voedzel onder 
hun bereik krygen; de kleine Planduis koomt dan uit het ouderlyk lighaam te 
voorfchyn , en gaat haar voedzel zoeken, op de bladen der Planten ; men fcheidt 
de klyfter of aangegioeiden bol van de Uijen, en deze vindt dat voedzel in den 
boezem der Aarde. 
Maar hoe zullen wy deze redeneering toepalTen op de voortteeling van den 
jMenfcli en der Dieren, die Sexen hebben, en tot dewelke het nodig is dar twee 
Individu’s, van ydere verfchillende kunne één, te famenkoomen? Men 
begrypr wel uit het geen gezegd is, hoe yder Individu zyns gelyken kan vóórt- 
brengen; maar men begrypt niet, hoe twee Individu’s , het een mannetje, het 
ander vvyfje , een derde vóórtbrengen, dat rtandvaftig tot één van deze kunnen 
behoort Het fchynt zelfs, dar de befchouwing en verklaaring, welke wy voor- 
gedraagen hebben , ons verwydert van deze föorc van voortteeling op te helde- 
ren , welke egter die is , daar wy het meeft in betrokken zyn. 
Voor dat ik de vraag beantwoorde , kan ik niet nalaaten aanteraerken , dat eene 
der eerfte zaaken , welke my getroffen hebben, toen ik begon agtervolgende op- 
merkingen over de voortteeling temaaken, is, dat alle die geenen, die onder- 
zoekingen over. dit onderwerp aangelleld, en Samen ftelzels gegeeven , hebben , zig 
eeniglyk hebben bepaald, tot de voortteeling van den Menfch, en van de Dieren; 
2V hebben alle hunne «lenkbteHen tot dat onderwerp gebragt, en niet dan de by- 
zóndere vooriteeling ht febouwende, zonder op de andere foorten van voorttee- 
•jiiigen, welke de Natuur ons vertoont, te letten, hebben zy geene algemeene 
de kbeelden , over de hervoorrbrenging kunnen hebben; en gelyk de voortteeling 
van den Menich en van de Dieren , van alle foorten van voorttêelingen , de inge- 
wikkellfte is, hebben zy een groot nadeel in hunne onderzoekingen gehai; om 
dat zy niet fttcliis h' t mneijelykft verfchynzel hebben aangetaft, maar oi>k om 
dat zy geen onderwerp van vergelyking hadden , waaruit het hun mogelyk ware., 
deoplolling der v^raag te haaien. Het is hier aan voornaamlyk, dat ik den on- 
guiiftigen nitflaa van hunnen atbeid, over deze ftoffe,meene te moeten rnefchryven; 
daar ik integendeel overtuigd ben, dat men, langs den weg , dien ik heb miteflaa- 
g(.n, zo verre koomen kan als mogelyk is, om de verfdiynzels van alle foor- 
ten van voortceelingen op eene voldoenende wyze te verklaaren. 
