p DE N A T U ü R L Y K E HISTORIE 
iWezens zyn. Uc zie dat in de maag en ingewanden eene affcheiding gefchiedt 
van de grove en onwerktuigelyke deelen , die, door de wegen van ontlading, uit- 
geworpen worden j De cliyl, welken ik ikfchouw als het voedzel dat gefcheiden , 
In waarvan de zuivering begonnen, is, gaat in alle de melkaderen, en wordt van 
daar in het bloed gevoerd , waarmede het zig vermengt. Het bloed brengt die 
chyl in alle de doelen des lighaams, zy gaat voort zig te zuiveren, door de 
beweeging van den omloop , en ontdoet zig verder van alle onwerktuigelyke 
klompjes, die daar nog in waren j die onwerktuigelyke en vreemde ftof wordt 
door die beweeging weggedreeven , en gaat uit door de wegen van ontlafting en 
doorwaaffeming; maar de werktuigelyke klompjes blyven over, om dat zy inder- 
daad overeenk'omftig zyn m.et het bloed, en dus door eene. foort van verwant- 
fchap wederhouden worden. Vervolgens, gelyk de geheele mafla van het bloed 
verfcheiden maaien door bet gantfehe 'lighaam loopt, begryp ik, dat, in die be- 
weeging van geduurigen omloop, yder deel des lighaams ,. die klompjes, die 
overeenkoinfligtt met hetzelve Zyn, aantrekt, en die, welke het minder zyn, 
laat gaan. Op die wyze ontzwagtelen en voeden zig alle de deelen, niet, zo als 
men gemeenlyk zegt", door eene enkele byvoeging van deeltjes , en door eene 
oppervlakkige vermeerdering, maar door eene inwendige doordringing, voort- 
gebragt door eene kragt, die in alle de punten dermalla, werkt; En wanneer die 
deelen des lighaams op het punt van de noodige ontzwagteling, cn byna geheel 
vervuld zyn van die overeenkomftige klompjes, gelyk hunne zelfilandighèid dan 
fteviger is geworden, zo begryp ik, dat zy het vermogen om deze klompjes aan. 
te trekken, ofte ontvangen, verliezen, en zal de omloop des bloeds voortgaan. 
dezelve mede te voeren en op volgelyk aan alle de deelen des lighaams te ver- 
toonen, dt\velke,hen niet meer kunnende toelaaren, het noodzaaklyk maakt, dat : 
’er ergens eene oplegging, eene verzameling, van gefchiede, gelyk in de zaadbal- 
len en in de zaadvacen. Vervolgens vermengt zig dit nictrckzel van het man- 
netje, in het Individu van de andere kunne gebrugt zynde, met het uittrekzek 
van hecwyfje, en de klompjes, die malkanderen beit voegen, vereenigen zig, 
door eene gelyke kragt als de eerlle, en maaken door die vereeniging, een klein 
bewerktuigd lighaam", gelyk aan het een of ander dezer Individu’s, waaraan niets 
meer ontbreekt dan de ontzwagteling, die vervolgens in de lyfmoeder van bet 
wyfje geichiedt. 
‘Die tweede vraag te weeten , of het wyfje inderdaad een zaadvogt hebbe , . 
vordert wat meer onderzoek. Schoon ik in Haat ben , om daar op volledig te ant- • 
woorden, zal ik vooraf, als cene zekere zaak, aanmerken, dat de wyze," waarop ■ 
de uitwerping van het zaadvogt der wyQes gefchiedt, minder duldelyk is, dan die . 
der mannetjes; want die uitwerping gefchiedt gemeenlyk van binnai. Qfiod intra 
fc femcnjacit, fcemina vocatitr ^ qmd in hac jack ^ masi zegt Aristoteoes. («) 
Het 'reen zymzaad in zig zelve uitwerpt , wordt vrouw of wy:Qe, ’t welk het lu 
„ het wyfje \verpt , man of mannetje genaamd. ” De Ouden, getyk men ziet, 
twyfclden zo weinig, of de wyfjes een zaadvogt hadden, dat zy door de ver- 
Ich'illendc uitrverping van hetzelve het mannetje van het wyfje onderfcheidedeu.. 
Maar de Natuurknndigen, die de voortteeling hebben willen verklaaren door ey- 
tjes, of door zaaddiertjes , hebben beduid, dat de wyQes geen zaadvogt hadden;: 
(a) De Jnmaliius, Art. i8.,. 
