DE NATUÜRLYKE HISTORIE 
r 
grooter worden, dan die, waaraan niets ontbreekt; om dat het overfchot van lieo 
voedzel, by gebrek van werktuigen, niet ontlafl: kunnende worden, de lio'haa- 
men verandert. De heupen en de kniën der gefiiedenen worden dik, en de reden' 
daarvan koomt my voor blykbaar deze tezyn. Na dat hun lighaam den gewoonen 
groei gekreegen heeft, zou die groei, byaldien de overtollige werktuigelyke 
klompjes een uittogt vonden , gelyk by andere Menfchen , niet meer toeneemcn ^ 
maar gelyk zy nu geene werktuigen meer hebben voor de uitftorting van hetzaad- 
vogt, zo blyft dat zelfde vogt, ’t welk niet is dan het overfchot der ftofte, di& 
tot den groei diende, nog in het lighaam, en zoekt de deden nog al verder t© 
ontzwagtelen ; Nu weet men , dat de. groei der beenderen aan de enden gefchiedc; 
als die week en Iponsagtig zyn, en dat wanneer de beenderen eens hunne valtheid- 
gekreegen hebben, zy niet meer vatbaar zyn voor ontzwagteling of uitzetting,, 
en het is te dezer oorzaak , dat die overtollige klompjes niet volharden dan met 
de fponsagtigen uiteinden der beenderen te ontzwagtelen, waardoor de heupen, da 
kniën, enz., der gefnedenen,. aanmerkelyk dikker worden , om dat de einden in-> 
derdaad de laatite. deden zyn , die been worden. 
Maar het geen de waarheid onzer verklaaring nog fterker dan al het overige 
bevvyft, is het gelyken der kinderen naar hunne ouderen. De zoon gelykt in hef 
algemeen meer naar zyn vader, dan naar zyne moeder, en de dogter meer naar haars 
moeder, dan naar haaren vader , om ■ dat een' man meer naar een man gelykt, en om 
dat een vrouw meer gelykt naar cene vrouw, dan naar een man, ten opzigt van 
het geheele maakzel des lighaams. Maar wat de trekken en byzondere gefteldi 
heden aangaat , de Idnders gelyken dan eens naar den vader, dan eens naar de 
moeder, zonnyds gelyken zy naar beiden; Zy zullen, by voorbeeld, de oogen 
van den vader, en den mond van de moeder, hebben, of de kleur van de moe- 
der, en het maakzel van den vader, het welk onmogelyk is te begrypen, zo 
men niet wil toeftaan , dat de beide Ouders hebben toegebragt, om het lighaam 
des kinds tcforraeeren, en dat’er , by gevolg, cene vermenging der beide, zaad» 
^vogten heeft plaats gehad. 
Jk erken, dat ik my zei ven veele zwaarigheden over de geiykheden gemaakt 
heb, en dat ik, voor dat ik het ituk,, wegens de voortteeling, rypelyk onderzogc 
had,_ vooringenoomen vvas met zekere denkbeelden van een vermengd Syllema, 
waarin ik de zaadwormpjes en de eytjes der wyfjes bezigde, als de eerfte werk» 
tuigelyke deden, die het levend punt formeerden , om her wdk ik onderftelde, dat 
de andere deden , door de kragten van aantrekking, gelyk Haiivey wil, zi'ï in 
eene wel gelchikte^ en betickkdyke orde kwamen voegen; en gelyk het my toe* 
fcheen , dat ik in dit Sanienlldzd, alle de verlchynzels, de geiykheden alleen iiitge^ 
zonderd, op eene voldoenende wyze verklaaren koude, zogt ik redenen, om 
aan die geiykheden ts twyfelen,, en dezelve re bedryden ,-en ik had ’er eenige 
gevonden, die zeer veel Ichyn hadden, en die my een tyd lang begoochelden, 
tot dat ik, de moeite genoomen hebbende om een groot getal huisgezinnen, en 
byzonderlyk die, daar de meefte kinderen waren, zelf waar te neemen, en wel 
met alle de naauwkeiirigheid, welke my mogelyk was, niet wederdaan kon.-- 
de, aan de menigte van bewyzen, welke my dezelve verlchaften; en het is niet,, 
dan na hieiomtrent ten vollen overtuigd te zyn, dat ik begonnen heb, verfchifc 
\ 
