DER DIERE N„ 
35 
VYFDE HOOFDSTUK. 
wfchillmds Samenjlelzels over de F’oortteeling^' 
wetflegtsden oorljirong en vóorttee»’ 
^ I? Menfchen, der Dieren, der Planten, en der Elementen; raaar 
die des Heinds en der Goden, door te rug gekaaide beeltenilTen 
frTip ^ icheppende Godheid mtgetrokken dewelke , door eene harmoni- 
Mn dL 2 >g in de volmaaktfte orde gefchikt hebben, naarde eigenfchap- 
IS» d^ar zyne verklaaring, een afbeeldzel der 
de ruimte, de bewceging, de dof, zyn bedden zyner ei- 
byzondere oorzaaken zyn afhankelykheden van de: 
5 Sk ptal-eigenfchappen dezer beeltenisfen. De Wereld is het Dier by 
w£hetïmHii™H^^*? die volkomen volmaaktheid te hebben 
was net ncwclig, dat het alle de andere bevattede, dat is te zeggen, alle demoaplv- 
tevmooningen,en aUe de bedenklyke gedaanten , van de fchemende mast behelsde 
Wyzyn eene van die gedaanten. Het Wezen van alle voor tteelinThXptfndf. 
van harmonie van het drietal , of van den DrLhod- 
— en die voo« 
Snïew“S',eï' " “ 
Sde vaTvaderTi wat de wezendlykl 
n- ur ° • moeder en de betrekking van zoon uitmaakt. 
een fchilder van denkbeelden, hy is een ziel, die, van de ftof 
ontbonden, zig verheft m het land der afgetrokken denkbeelden, de- zinnelvke 
voorwerpen uit het oog verheft, en niets bemerkt, niets befchouwt, niets voor- 
iteic, dan t geen verftandelyk is. Eene enkele oorzaak, een enkel oogmerk, 
een enkel middel, maaken het geheel lighaam zyner gewaanvordingen uit. God. 
SeT^ w volmaaktheid als oogmerk, de harmónifche vertooningen ah mid- 
^ger' welke kan wrhevener , welk ontwerp van Wysgeerte eenvou^ 
van bWSeedinal edeler zyn ; maar welk een ydel! welk eene woeftyn 
nemagt om een wS^nXk”Sn^ rf verftanden, wy hebben gee- 
ziel mede vervuld is - n-eiiv te geeven aan de Voorwerpen, daar onze 
V n 2 Jen ’t vvelk verbonden ,ofHever,afhankelyk zyn 
j ^ f ’ 1,1,; e fn ^ 'vaarwordingen voortbrengt, zal het wezendlyke" 
no it door aftrekking, of afgetrokken denkbeelden worden voortgebragt. Ik ant* 
woord aan Plato in zyne taal. ,, De Schepper brengt alles tot wezendlykheid 
5, wat hy begrype ; zyne bevattingen brengen het beftaan voort. Plet gefchasnem 
5, ^arentegen begrypt met, dan door de wezendlykheid af te fnvden 
5, en het Niets is het voortbrengzel zyner denkbeelden. ” yden,. 
tegenzin, verlaagen, tot eene meer ftoffelyke Wysv^ 
geerte, ons houdende bmnen den oimrek , waartoe de. Natuur ons bepaidi 
