^ DE NATUURLYKE HISTORIE’ 
I " Dus mi wordt in den man het fterkfte en vetfte gedeelte van dit fchuiiiieiid? 
voet afgefcheiden, en naar het ruggemerg gevoerd;, want uit het geheele lig- 
haam loopen wégen dcrwaards , en zy verfpreiden zig uit de harfenen naar de 
" lendenen, en naar het gaiitfclie lyf, en naar het ruggemerg, en uit dit merg: 
^ zyn wegen, opdat het vogt ook tot het zelve gcbragt en van het zelve te mg 
gevoerd worde. Maar wanneer nu het zaad tot dit merg gekoomen is , gaat het 
^ voort tot de nieren; want langs dezen weg gaat het naar de aderen, en zo de 
nieren verzwoeren zyn, wordt ’er zoratyds bloed afguvoerd; van de nieren 
Z gaat het midden door de zaadballen naar het teellid; maar het gaat niet door 
dien zelfden weg als de pis, maar houdt een anderen weg, die daar aan ligt.” 
De Ontleedkiindigen zullen ongefwyfFeld vinden , dat Hippokrates zig verby- 
ilert in dezen weg, welken hy aan het zaad vogt laat houden, maar dat doet niets 
tot zyn gevoelen, dat het zelve uk alle de deden des ligliaams koomt, en dat ’er 
bvzondiftlyk veel van het hoofd koomt, om dat, zegt hy, die geenen, aan wel- 
ltei< men aders by de ooren afgefneeden heeft, niet dan een zwak, en vry dik-^ 
wils oHvrugibaar zaad vóórtbrengen. De vrouw heeft insgelyks een zaadvogt, 
’t welk zy uitibrt, dan eens van binnen, en dan eens buiten de lyfmoedcr, en 
'uitwendig, wanneer de binnenile opening van de lyfraoeder zig méér opent dan 
behoort! Het zaad van den man gaat in de lyfmoeder, alwaar het zig met dat 
van de vrouw vermengt, en gelyk de een en de andere, t wee foorten van zaad vogien 
hebben, het een fterk , en het ander zwak, zo fiiruit ’er, by aldieii zy beiden- 
het fterk vogt geleverd hebben,, een jongetje, indien zy daarentegen beiden flegts • 
hun zwakke zaadvogt geleverd hebben, een meisje uit. En zo ’er in dé vermen- 
ging meer deden zyn van het vogt des- vaders, dan van dat der moeder, zal het 
lirid meer naar den vader dan naar dc moeder gelyken ; en integendeel zou men 
hem kunnen vraagen, wat ’er gebeurt, wanneer de eene kunne haar zwak en de 
■andere haar fterk zaad vogt. levers? Ik zie niet, wat hy hierop zoude kunnen ant- 
woorden, en dit alleen is genoeg om dat gevoelen, wegens het beftaan der twee 
zaadvogten in ydere Sexe, te verwerpen. 
Zie hier hoe, naar zyne gedachten, de formatie van de vrugt toega? De zaad- - 
vogten vermengen zig eerft in de lyfraoeder, zy worden daar door de warmte 
van s’moeders lighaara verdikt,hetmeogzel ontvangt en trekt den geeft der warm- 
te, en wanneer het daar geheel van vervuld is, gaat de geeft, nu al te warm, 
naar buiten, maar door het inadernen der moeder, koomt ’er een koude geeft by, , 
en beurtelings koomt een koude gpeil in en gaat ’er een warme geeft uit het 
mengzelj hetzelve het leven'geeft, en op de oppervlakte van het meng- 
2el een velletje doet vooitkoomen , ’t welk eene ronde gedaante aanneems, om 
dat^de geeften uit het midden, als het centrum werkende, den. omtrek dezer 
ftoffe gelykelyk naar alle kanten uitzetten. Ik heb een vrugtje van zes dagen ge- 
zien zegt die groote Geneesheer, het was een belletje_ vogt, van een velletje 
omvangeu;het vogt was roodagtig, en het vliesje was bezaaid met vaten, zoramigcii 
bloedvaten , anderen wit , in deszelfs midden was eene kleine verhevenheid , wel- 
ke ik geloofd heb, de navel-aderen te zyn, waardoor de vrugt den geeft der 
ademing- van* de moeder en het voedzel ontvangt. Allengs formeert zig een an-. 
der bfkleedzel op de zelfde wyze als het eerfte vliesje» Het ftonden-btoed , ’c 
welk thans niet wegvloeit, verfchafc overvloedig tot het voedzel, eo'^dit bloed,. 
