DER DIEREN. 
51 
door de moeder aan de vrugt verfchaft , ftremt trapsgewyze en wordt vlecfdr 
dit vleelch artikuleert of gelddigt zig naar maate het groeit, en het is de geeft, die 
deze gedaante aan bet vleefch geeft. Yder ding gaat zyne plaats neemen, de vafte 
deelen gaan naar de vafte deekn , de vogtige deelen naar de geenen die vogtig 
yder ding zoekt het geen hem gelyk is, en de vrugt wordt door deeze oor- 
zaakp en middelen velkoomen geformeerd. 
Dit Samenftelzel is minder duiller en redelyker,dan dat van Ariftoteles, om dat 
«ippokrates de byzond ere zaaken door byzondere redenen zoekt te verklaaren.cn niet 
dan een enkel^ginzelmtde Wysgeerte van zyn tyd ontleent, te wceten , dat de hitte 
en koude gceften voonbrengen, en dat deze geeften het vermogen hebben , om de 
en te fcnikken. Hy heeft de voortteeling meer als Geneeskundige, 
dan als W ysgecr belcliouwd ; Ariftoteles heeft dezelve meer als Overnatuurkuhdi- 
ge, dan als Natuurbefchouwer uitgelegd, en dit maakt, dat de fouten van Hip- 
pomtes by zonder, en minder blykbaar zyn , daar die van het Samenftelzel van 
Arutoteles algemeene en duidelyke dwaalingen zyn. 
elk hunne navolgers gehad. Bykans alle 
ook zvn SniriPn^T^f” ’ ysgeerte van Ariftoteles aanneemende , hebben 
over de voortteeling aangenoomen ^ bykans alle Geneeskun- 
digen zyn liet gevoelen van Hippokrates gevolgd , en daar zvn zeventien of o-r 
tien eeuwen vcrloopcn , zonder dat ’er iets nieiuU Lpr^^ ze\entien ot ag- 
fchj-n h scbüomen. Eindelyk wendeilen me, 1 .mtewerp K voor- 
eenige Omleedicundjn h,m,.e betawin^n” Te^o^ 
Fabricius de Aqüapendente was de eerftp rio a 
tervolgde proeven en waarneemingen te doen over de h ^ viel , om 'ag- 
van hoendereijeren: zie hier in zeim-Ld^nbe”! ^ bevrugtingcn ontzwagtding 
leerden. ’ ^ zeiniandigbei(j, wat zyne waarneemingen hem 
bovenften een 
uiTdinfen ’ Dit is eigeulyk 
r V verzaraehng v^ieene menigte kleine eijerdooieren van eene ronde ge- 
daante, welker grootte verfchilt van de dikte van een moftaard zaad tot die van 
eene groote noot of van eenemifpel. Die kleine dooieren zyn aan malkanderen vaft, 
zy maaken een lighaatn , welk vry wel gelykc naar eene tros druiven « zy zit* 
aan een gemeen voetje of fteeltje, gelyk de druiven aan de tros: De kleinfteu 
r eytjes zyn wit, en zy krygen kleur, -naar mate zy gróoter worden? 
hen heeft hebbende na de gemeenlchap van den haan met de 
netje in ecnig^gedeelte ïr bemerkt, hy heeft geen zaad vau betman- 
Iicli zelf vrogtlw lorln - 'ï“' 
nannetje voonkoonu, en hy z.g, 
Sn?r^ bewaaren , aan de uitwendige opening van dc fchamelheid'"der vogelen 
eene foortvanbcklecdzel ofvhesgeplaatft ],eefc, het welk, even als een klapje 
en ingang^ van dien zaadgeeft in de foorten van vogelen , gelyk de hennen 
daar geene inbrenging, en den ingang x-an het teellid in die foorten, daar wel in! 
brenging plaats heeft, toelaat, maar ter zelfder tyd belet dit klapje, het wellr 
met van binnen naar buiten kan openen , dat dit vogt , en de gSft daar in beva? 
met weder uitvloeijen of vervliegen kan. ^ ^ 
G ^ 
