\ 
6ft DE NATUU^RLYKE HISTORIE 
liet einde van den derden dag, en dat het geen zig dan eerft vertoont een be- 
zield punt is, waarin hy gelooft, dat het witte punt veranderd is; hy zoude ge- 
zien hebben, dat dit witte punt een blaasje was, ’t welk het geheele werk der 
voontecling beyattede, en dat alle de deden van de vrugt daarin on. worpen zyn 
oj) het oogenblik als de hen geraeenlchap heeft gehad met den haan;hy zoude ins- 
gelyks bemerkt hebben, dat hetzelve zonder deze geraeenfehap niet dan een klomp, 
een zuiger , of misdragt bevat , die niet bezield kan worden , om dat zy niet als 
een dier bevveiktuigd is, en dat het dan alleen is, wanneer deze klomp , welken 
men niet dan als eene verzameling der werktuigelyke deden van het zaadvogt van 
het wyfje moet aanfehouwen , door de werktuigelyke deden van het zaadvogt van 
het mannetje doordrongen is, dat ’er een dier uit voortkoomt, ’t welk van dit 
oogenblik af gefon^erd, maar welks beweeging nog onmerkbaar is , en zjg niet 
dan na verloop van^'veertig uuren broeijens ontdekt: Hy zou niet verzekerd heb- 
ben , dat het hart eerll geformeerd wordt, dat de andere deelen zig daar by koo- 
men voegen , door nevens plaatfing , naardien het uit de waarneemingen van IVIajl- 
picviii blykt , dat de fchetfen of ontwerpen van alle de deden terftond geheel ge- 
formeerd zyn; maar dat die deelen zig vertoonen, naar maate zy zig ont- 
zwagtelen : eindelyk , zo hy gezien hadt het geen Malpighi gezien heeft, 
zoude hy niet Heilig gezegd hebben, dat ’er geen indrukzd overblyft van het 
zaad des mannetjes in de eytjes^ en dat het niet dan door befinctting' is, dat zy 
bevrugr worden , enz. 
Het is ook dienftig aan te merken , dat het geen Harvey zegt , ten o,p- 
zjgte der voortteding-deelen van den haan, geheel niet naauwkeurig is. Hy 
fchyuc -te verzekeren, dat de haan geen teellid heeft, en dat ’er geene inbren- 
ging van hetzelve in de koppeling plaats heeft. OndertulTchen is het zeker, 
dat dit dier twee roeden heeft in plaats van een , en dat dezelve te gelyk 
werken in de koppeling, die ten minllen eene fterke drukking , zo niet eene 
waare inbrenging van het werktuig is. {a) Het is door dit dubbele werktuig, 
dat de haan het zaadvogt in de lyfmoeder van de hen brengt. 
l.aat ons thans de prpefneemingen , welke Harvey op de binden gedaan 
lieefc, vergelyken met die van De Graaf op de wyfjes van de konynen, en wy 
zuilen zien, dat, fchoon De Graaf, even als Harvey denkt, dat alle dieren 
uit een ey koomen , daar egter een groot verlchil plaats heeft in de wyze, waarop 
die twee Ontkedkundigen de eerde trappen der formatie, of liever der ontzwagte- 
ling, van de vrugt der levendbaarende dieren, gezien hebben. 
Ma alle zyne poogingen aangewend te hebben, om door verlcheiden redenee- 
riiigen., uk de vergelykende ontleedkunde getrokken, vaft te dellen, d^t de zaad- 
ballen der levendbaarende wyfjes waare eyerneden zyn, verklaart De Graaf hoe 
de eytjes, die van deze eyerneden losgaan, in de hoornen der lyfmoeder vallen, 
en vervolgens verhaalt hy wat hy heeft waargenoomen in een konyn , ’t welk hy 
een half uur na de koppeling ontleed hadt. De hoornen van de lyfmoeder, zegt 
hy, waren rooder, daar was geene verandering in de eyerneden, niet meer dan 
in de eijeren , welken zy bevatten ; daar was geen fchyn van het mannetjes zaad- 
vogt, noch in de vagina of fchede, noch in de lyfmoeder, noch in de hoornen 
Aer lyfmoeder. 
2 lcgr)«r. pg Gr-aap. p. 142, 
